მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ჰრომაელთა მიმართ 5:17

16. და არა ვითარცა ერთისა შეცოდებულისათჳს ნიჭი იგი, რამეთუ საშჯელი იგი ერთისა მისგან დასაშჯელად, ხოლო მადლი იგი მრავალთაგან შეცოდებათა განსამართლებელად.17. რამეთუ უკუეთუ ერთისა მის შეცოდებითა სიკუდილი სუფევდა ერთისა მისგან, რაოდენ უფროჲს, რომელნი-იგი უმეტესსა მას მადლისასა და ნიჭსა სიმართლისასა მიიღებენ ცხორებასა შინა სუფევდენ ერთისა მისგან იესუ ქრისტესა.18. ვითარცა-იგი ერთისა მის შეცოდებისაგან ყოველთა კაცთა ზედა დასაშჯელად, ეგრეცა ერთისა მის სიმართლისათჳს ყოველთა კაცთა ზედა განსამართლებელად ცხორებისა.
ჰრომაელთა მიმართ თავი 5
17. რამეთუ უკუეთუ ერთისა მის შეცოდებითა სიკუდილი სუფევდა ერთისა მისგან, რაოდენ უფროჲს, რომელნი-იგი უმეტესსა მას მადლისასა და ნიჭსა სიმართლისასა მიიღებენ ცხორებასა შინა სუფევდენ ერთისა მისგან იესუ ქრისტესა.
თავი ვ. იესუ ქრისტეს უფლისა კაცებისათჳს, რომელ იქმნა ნაცვალად მისა და იჴსნა იგი
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ უკუეთუ ერთისა მის შეცოდებითა სიკუდილი სუფევდა ერთისა მისგან, რავდენ უფროჲს (5,17).:

თარგმანი: კუალად მასვე იტყჳს, ვითარმედ: უკუეთუ დაცემითა მით ადამისითა ერთისა მისთჳს სიკუდილმან სუფევაჲ მიიღო, რავდენ უფროჲსად ჩუენ, რომელთა-ესე მადლი ღმრთისაჲ მოვიღეთ და ნიჭი და სიმართლე, არღარა დაგემონნეთ სიკუდილსა, არამედ ცხოველ ვიყვნეთ და ვსუფევდეთ ცხორებასა მას შინა, უკუეთუ ოდენ არა ნებსით თჳსით შთავვარდეთ წარსაწყმედელსა.

თავი ვ̂. შემოსლვისათჳს მაცხოვარებისა ჩუენისათჳს მეორისა მის კაცისა იესუ ქრისტესსა პირველისა მის წილ დაცემულისა მიწისაგანისა ადამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: უკუეთუ ერთისა მის შეცოდებითა სიკუდილი სუფევდა ერთისა მისგან, რავდენ უფროჲს რომელნი-იგი უმეტესსა მადლისასა და ნიჭსა სიმართლისასა მიიღებენ, ცხორებასა შინა სუფევდენ ერთისა მისგან იესუ ქრისტესსა (5,17).:

თარგმანი: კუალად მასვე იტყჳს, ვითარმედ, უკუეთუ ერთისა ადამის შეცოდებამან ესოდენი სუფევაჲ მისცა სიკუდილსა, რაოდენ უფროჲს ჩუენ ყოველთა მოგუემადლოს ცხორებასა შინა სუფევაჲ ერთისა მისგან იესუ ქრისტესსა, რომელნი-ესე უმეტესსა მადლისასა და ნიჭსა სიმართლისასა მოვიღებთ. კეთილად თქუა ნამეტნავი მადლისაჲ, რამეთუ არა ხოლო ცოდვისა დაჴსნაჲ მოვიღეთ მადლისაგან, არამედ ფრიად ნამეტნავი ამისსა, რამეთუ სატანჯველისაგან ვიჴსნენით და ყოველი სიბოროტე განვიძარცუეთ და ზეგარდამო ვიშვენით და აღვდეგით სამარისაგან, დაფლულნი ესე ძუელისა მის კაცისანი. ვიჴსნენით, განვმართლდით, განვწმდით და ვიქმნენით ძმა მხოლოდშობილისა, თანამკჳდრ და ერთჴორც მის თანა; და ვითარ-იგი გუამისა ასოები თავისადა, ეგრეთ დამოკიდებულ ვართ მისდა. ამას ყოველსა სამართლად უწოდა მოციქულმან ნამეტნავი მადლისაჲ.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის