მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ჰრომაელთა მიმართ 8:10

9. ხოლო თქუენ არა ხართ ჴორცთა შინა, არამედ სულთა, უკუეთუ სული ღმრთისაჲ დამკჳდრებულ არს თქუენ შორის. უკუეთუ ვისმე სული ქრისტესი არა აქუს, იგი არა არს მისი.10. უკუეთუ ქრისტე თქუენ შორის არს, ჴორცნიმცა მკუდარ არიან ცოდვისათჳს, ხოლო სული - ცხოველ სიმართლისათჳს.11. უკუეთუ სული იგი აღმადგინებელისა იესუჲსი მკუდრეთით მკჳდრ არს თქუენ შორის, რომელმან-იგი აღადგინა ქრისტე მკუდრეთით, განაცხოველნეს მოკუდავნიცა ეგე ჴორცნი თქუენნი დამკჳდრებულისა მის მიერ თქუენ შორის სულისა მისისა.
ჰრომაელთა მიმართ თავი 8
10. უკუეთუ ქრისტე თქუენ შორის არს, ჴორცნიმცა მკუდარ არიან ცოდვისათჳს, ხოლო სული - ცხოველ სიმართლისათჳს.
თავი ი̂ა. განძარცუვისათჳს ბუნებითთა ვნებათა შეთქუმულებისა მის მიერ, რომელი იქმნების სულისა მიმართ
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: უკუეთუ ქრისტე თქუენ შორის არს, ჴორცნიმცა მკუდარ არიან ცოდვისათჳს, ხოლო სული — ცხოველ სიმართლისათჳს (8,10).:

თარგმანი: შემაწუხებელი იგი სიტყუაჲ პირველი, ითარცა სხუათა მიმართ თქუა, და საერთოდ, ხოლო სახარულევანსა ამას მათდა მიმართ იტყჳს, და სამვ̃ლოდ, ვითარმედ: ამით საცნაურ იქმნების ქრისტეს ყოფაჲ თქუენ შორის, რაჟამს ჴორცნი თქუენნი მკუდარ იყვნენ უქმები ცოდვისაჲთა, ხოლო სული — ცხოველ, მოქმედებითა სიმართლისაჲთა. ვინაჲცა თჳთ სიტყუაჲ ესე ესრეთ უსაკუთრეს არს: ხოლო სული —ცხორება სიმართლისათჳს; რამეთუ არა წესისაებრ შეუდგენს, და რაჟამს ჴორცთა მკუდრობაჲ თქუას, სულისა ცხოველობასა ოდენ კმა-იყოფს, არამედ ცხორებად უწოდს, ვითარმედ: მოქმედებაჲ სიმართლისაჲ არა ხოლო ცხოველობასა მიჰმადლებს სულსა, არამედ ცხოველსმყოფელობასაცა; რაჲთა არა ხოლო თავით თჳსით ცხოველ იყოს, არამედ ჴორცთა მოკუდავებისაცა ცხოველსმყოფელ იყოს.

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ოჱ
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მან მე მადიდოს“ (16,14).:

...ნეთ“; და: „მე ცხორებაჲ საუკუნოჲ მივსცე მათ“. ხოლო სულისა წმიდისათჳს, ისმინე, რასა იტყჳს, ვითარმედ: „სული არს ცხოველსმყოფელი“; და: „სული არს ცხორებაჲ და სიმართლჱ“. და მოციქული იტყჳს: „არამედ განიბანენით, არამედ განიწმიდენით სახელითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა და სულითა ღმრთისა ჩუენისაჲთა“. ვინაჲთგან უკუე მამისათჳს ფრიად ასმიოდა და ძისა მრავალნი საქმენი ეხილვნეს, ხოლო სულისა წმიდისათჳს ესრეთ არარაჲ უწყოდეს, ამისთჳს მოვიდა და ქმნნა სასწაულნი და მისცა მათ სრული გულისხმის-ყოფაჲ, რაჲთა ესრეთ იგიცა იცნან, არამედ კუალად, რაჲთა არა უზეშთაესად ძისა შეჰრაცხონ იგი, ამისთჳს ჰრქუა, ვითარმედ: „რაოდენი ესმეს, იტყოდის“; და ვითარმედ: „მე მადიდოს“. და არა თუ მას სმენაჲ და სწავლაჲ უჴმდა. რამეთუ რაჲმცა ისმინა, რომელსა ყოველივე ეთქუა წინაჲსწარმეტყუელთა მიერ, გინა თუ დაჴსნისათჳს შჯულისა, გინა თუ ღმრთეებისა მისისათჳს, და განგებისა ყოველივე თქუმულ იყო მის მიერ?

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მომავალი გითხრას“ (16,13).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: აქა უფროჲსად გამოაჩი...

სრულად ნახვა