ჰრომაელთა მიმართ 9:21

თარგმანი: არა თუ ღმერთი რომელთამე კეთილად შეიქმს და რომელთამე ბოროტად; ნუ იყოფინ! არამედ სახიერებანი ღმრთისანი ყიველთათჳს ზიარად არიან, და, რაჲ მისგან ჯერ-არს, იგი ყოველსავე მოსწრაფებასა აჩუენებს, რაჲთამცა ყოველნი კეთილ იყვნეს, გარნა მოციქულმან ესე სიტყუაჲ თქუა გამოსაჩინებელად ჴელმწიფებისა ღმრთისა, რომელი აქუს ქმნად რაჲცა ენებოს. ხოლო, უეჭუელად ყოველივე რაჲცა ქმნას ღმერთმან, კეთილად და ჯეროვნად იქმს, დაღაცათუ ჩუენ მიზეზი ქმნილთაჲ მათ არა ვიცოდით. ხოლო იტყჳს, ვითარმედ: ვითარცა თიჴაჲ არას სიტყუა-უგებს მეკეცესა, ეგრეთვე ნუცა შენ სდრტჳნავ, რომელი ვერ სცნა, არამედ თქუ, ვითარმედ: ესრეთ სადმე უმჯობეს არს, რაჲთა ვერ ვცნა ესე. ხოლო მესმა ვისიმე, რომელი ესრეთცა თარგმნიდა ამას, ვითარმედ: ანუ არა ჴელ-ეწიფებისაშემოქმედსა მას ყოველთასა და აღმადგინებელსა მკუდართასა, რაჲთამცა რომელნიმე დიდებად და რომელნიმე სირცხჳლად აღადგინნა, ღირსებისაებრ თითოეულისა საქმეთაჲსა?

თარგმანი: არა თჳთმფლობელობასა კაცთასა აღმოჰფხურის სიტყუათა ამათ მიერ, არამედ ამას გუასწავებს, ვითარმედ ყოველსავე ზედა ჯერ-არს რწმუნებაჲ სიმართლისა განგებულებათა მისთაჲსა; რამეთუ რომელი ყოვლისავე მიწთომასა ჰგონებდეს და ყოველსავე კადნიერებით ჴელ-ჰყოფდეს გამოკულევად, მისი გურწამს, ვითარმედ არარაჲთ ჰმატს თიჴასა. რამეთუ ესე არს თჳთმფლობელობისა და პირმეტყუელებისა ქონებაჲ, რაჲთა ქონებასა შინა ჭეშმარიტისა სარწმუნოებისა და საქმეთა კეთილთასა თჳთმფლობელ იყოს და ღონიერ აღრჩევად კეთილისა და განგდებად ბოროტისა, ხოლო გამოუკულეველთა გამოკულევისა და მიუწთომელთა მიწთომისათჳს არარად სხუად შეერაცხოს თავი თჳსი, თჳნიერ მიწად, თიჴად და ნაცრად; და არა გამოიკულევდეს, თუ ამას რასმე რად იქმს ღმერთი, ანუ მას რასმე — რად. ხოლო ვინაჲთგან სახედ შემოღებული საქმე არა ყოვლითურთ, არამედ ზოგითა რაჲთმე ნაწილითა საჴმარ არს, ეგრეთვე აწ სახე ესე თიჴისაჲ არა ამისთჳს შემოიღო მოციქულმან,...