...დასდევ ჴელი შენი“. ფრიად შორს იყო სიბრძნისა მისგან და სარწმუნოებისა ასისთავისა მის, რომელმან ჰრქუა: „სიტყჳთ ხოლო თქუ, და განიკურნოს მონაჲ იგი ჩემი“. რამეთუ ზრქელნი გონებითა ხილულთაცა საქმეთა ეძიებენ, ვითარცა ნემან ასური ეძიებდა ელისესგან დადებად მის ზედა ჴელისა; ხოლო რომელსა აქუნდეს სარწმუნოებაჲ მტკიცე, მას ხილულნი საქმენი არა ეჴმარებიან, არამედ უხილავი ჰრწამს.
„აღდგა იესუ და შეუდგა მას, და მოწაფენი მისნი მის თანა“. მარკოზ და ლუკა იტყჳან, ვითარმედ სამნი ოდენ წარიყვანნა, ხოლო ესე რიცხუსა არა იტყჳს, გარნა მათვე ეწამების. და რაჲსათჳს მათე არა წარიყვანა, ვითარცა ახლად წოდებული? რაჲთა უმეტესი სურვილი შთაუთესოს სასწაულთა მისთა ხილვად; და რამეთუ სამნი იგი უმეტესსა საზომსა იყვნეს, ამისთჳს პატივ-სცემდა, რაჲთა სხუანიცა იგი ჰბაძვიდენ სათნოებათა მათთა.
ხოლო შეუდგა მას ერი მრავალი მთავრისა მისთჳს მოსრულისა და სასწაულისა მის ხილვად, რამეთუ ურწმუნო იყვნეს, თუ ქმნას საქმე იგი. არამედ თავადმან არა შეუნდო ყოველთა შესლვად, რაჲთა ყოველსა ადგილსა გუასწაოს სივლტოლაჲ დიდებისაგან და ქებისა კაცთაჲსა.