ფსალმუნნი 118:62

...ვიდან, როცა აღელვებულ სულს შეუძლია დაწვრილებით უთხრას ყველაფერი სულთა ექიმს. თუ ნეტარი დავითი, მეფე და წინასწარმეტყველი, თუმცა მრავალრიცხოვანი საქმეებით იყო დატვირთული და პორფირითა და გვირგვინით შემოსილი, მაინც ამბობდა თავის შესახებ: „შუვაღამე აღვდეგი აღსაარებად შენდა განკითხვათათჳს სიმართლისა შენისათა" (ფსალმ 118:62), მაშ, რას ვიტყვით ჩვენ, რომლებიც, თუმცა კერძო და საქმეთაგან თავისუფალ ცხოვრებას ვატარებთ, მაინც იმასაც კი არ ვაკეთებთ, რასაც ის აკეთებდა? რადგან დღისით მას უამრავი საზრუნავი, საქმე და წუხილი ჰქონდა და ლოცვისთვის ხელსაყრელ დროს ვერ პოულობდა, ამიტომ მოსვენების დროს, რომელსაც სხვები ძილში ატარებენ, რბილ ლოგინებზე წვანან და აქეთ-იქით ბრუნდებიან, ის — მეფე, ამდენი საზრუნავით შეკრული — ლოცვისთვის იყენებდა: მარტო ღმერთთან ესაუბრებოდა და გულწრფელ და გულმოდგინე ვედრებას აღავლენდა, სასურველს იღებდა. ამ ლოცვათა თანამოქმედებით ის წარმატებით აწარმოებდა ომებს, ტროფეებს აღმართავდა, გამარჯვებას გამარჯვებაზე იხვეჭდა, რადგან მას უძლეველი იარაღი ჰქონდა — ზენა ძალა, რომელსაც შეუძლია ბრძოლის გაძლება არამხოლოდ ადამიანებთან, არამედ ეშმაკთა ლაშქართანაც. მაშ, მას, კერძო ადამიანები — მეფეს, მსუბუქ და მშვიდ ცხოვრებას მატარებლები — მას, ვინც პორფირითა და...