...ი კი თეატრებში მყვირალთა? მაშ, როგორ კადნიერდები, რომ ამ ანგელოზებრივ დიდებისმეტყველებას დემონების თამაშობანი შეურიო?
და როგორ არ გრცხვენია იმ ხმისა, რომელსაც წარმოთქვამ, როცა ამბობ: „ჰმონეთ უფალსა შიშით და გიხაროდეთ მისით ძრწოლით“ ()1? ეს არის შიშით მსახურება: დაიშალო და დაიძაბო, საკუთარი თავიც ვერ იცნო და ვერ გაიგო, რას ამბობ ხმის უწესრიგო გუგუნით? ეს უგულებელყოფის საქმეა, არა შიშისა; ამპარტავნებისა, არა დამდაბლებისა; ეს მოთამაშეთა საქმეა უფრო, ვიდრე დიდებისმეტყველთა. მაშ, რა არის უფლისადმი შიშით მსახურება? ის, რომ ყოველი მცნება სრულად აღასრულო და შიშითა და მორიდებით იმოქმედო; შემუსვრილი გულითა და დამდაბლებული გონებით წარადგინო ვედრებანი. სულიწმინდა წინასწარმეტყველის პირით მოგვიწოდებს, რომ არა მხოლოდ შიშით ვემსახუროთ, არამედ ძრწოლითაც ვიხაროთ....