1.და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა.2.და სერაფიმნი დგეს გარემოჲს მისსა, ექუსნი ფრთენი ერთსა, და ექუსნი ფრთენი ერთსა და ორითა უკუე დაიბურვიდეს პირსა, ხოლო ორითა დაიბურვიდეს ფერჴთა და ორითა ფრინვიდეს.3.და ღაღადებდეს მოყვასი მოყვსისა მიმართ და იტყოდეს: წმიდა არს, წმიდა არს, წმიდა არს უფალი საბაოთ! სავსე არს ყოველი ქვეყანა დიდებითა მისითა!4.და ამაღლდა ზეშთა კარისა ჴმისაგან, რომელ ღაღადებდეს, და სახლი აღივსო კუამლითა.5.და ვთქუ: ჵ უბადრუკსა მე, რამეთუ შეკდემულ ვარ, რამეთუ კაცად მყოფი და არაწმიდათა ბაგეთა მქონებელი საშუალ ერისა, არაწმიდათა ბაგეთა მქონებელისა, მკჳდრ ვარ მე და მეუფე უფალი საბაოთ ვიხილე თვალითა ჩემითა.6.და მოივლინა ჩემდამო ერთი სერაფიმთაგანი და ჴელსა შინა აქუნდა ნაკუერცხალი, რომელი მარწუხითა მოიღო საკურთხეველისაგან.7.და შეახო პირსა ჩემსა და თქვა: აჰა, შევახე ესე ბაგეთა შენთა და მოგისპნეს უშჯულოებანი შენნი. და ცოდვანი შენნი განწმიდნეს.8.და მესმა ჴმისა უფლისა მეტყველისა: ვინ მივავლინო და ვინ წარვიდეს ერისა ამის მიმართ? და ვთქუ: აჰა, წარმავლინე მე.9.და თქვა: ვიდოდე და არქუ ერსა ამას: სმენით გესმასყე და არ გულისხმა-ჰყოთ. და მხედველნი ხედავთ და არა იხილოთ,10.რამეთუ განზრქნა გული ერისა ამის და ყურითა მათითა მძიმედ ისმინეს და თვალნი მათნი დაიწუხნეს, ნუუკუე და იხილონ თვალითა, და ყურითა ისმინონ, და გულითა გულისხმა-ყონ, და მოვიქცე და განვკურნნე იგინი.11.და ვთქუ: ვიდრემდის, უფალო? და თქვა: ვიდრემდისცა მოოჴრდენ ქალაქნი არდამკვიდრებითა და სახლნი არყოფითა კაცთათა. და ქვეყანაჲ დატევებულ იქმნეს ოჴრად.12.და ამისთვის შემდგომად განაგრძობს ღმერთი კაცთა, და განმრავლდენ დაშთომილნი ქვეყანასა ზედა.13.და მერმეცა მას ზედა არს ათეული. და კუალად იყოს წარსატყუენველ, ვითარცა ბელეკუნი, და, ვითარცა რკოჲ, ოდეს გამოვარდეს ბუდისაგან მისისა, ტომ წმიდა იქმნეს, რომელნი დაადგინნეს მას შინა.
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ძლივსღა, ბოლოს და ბოლოს, გადავცურეთ ოზიას ამბის ზღვა; ძლივს გადავცურეთ არა გზის სიგრძის გამო, არამედ თქვენი, ჩვენთან ერთად მცურავთა, სწავლისმოყვარეობის გამო.ასევე მესაჭეც, როცა გულმოდგინე მგზავრები ჰყავს და ისინი მშვენიერი ქალაქების...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
მოდი, დღეს ოზიას შესახებ მოთხრობებს დასასრული მივცეთ და ჩვენს სიტყვას უკვე სახურავი დავადგათ, რათა ჩვენც დასაცინად არ ვიქცეთ, როგორც ის კაცი, რომელმაც სახარებაში კოშკის აშენება დაიწყო, მაგრამ ვერ შეძლო; ნურც აქ დამსწრეთაგან ვინმემ თქვას ჩვენზე: „ამ კაცმა შენება...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
დღეს ჩვენთვის კრებული ბრწყინვალე გახდა და შეკრებაც ნათელია.მაშ, რა არის ამის მიზეზი?დღევანდელი მკა გუშინდელი თესლის ნაყოფია.გუშინ დავრგეთ და დღეს მოსავალს...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
კურთხეულ არს ღმერთი: ჩვენს თაობაშიც აღმოცენდნენ მოწამენი, და ჩვენც ღირსნი გავხდით გვენახა ადამიანები, რომლებიც ქრისტესთვის იკვლებოდნენ, წმინდა სისხლს აწვეთებდნენ, მთელ ეკლესიას რწყავდნენ; სისხლს აწვეთებდნენ, რომელიც ეშმაკთათვის საშინელია, ანგელოზთათვის სასურველი,...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ვხარობ, როცა გხედავთ, როგორ მოისწრაფით საღმრთო სიტყვების მოსასმენად, და ამას თქვენი ღმრთისმიერი წინსვლის უდიდეს ნიშნად მივიჩნევ.რადგან როგორც შიმშილი სხეულის კეთილი მდგომარეობის ნიშანია, ასევე სიტყვების სიყვარული სულის სიჯანსაღის...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ვხედავ, რომ დიდ გულმოდგინებას იჩენთ, რათა წინათ ჩვენ მიერ ნათქვამი საქმით აღასრულოთ.ამიტომ მეც უყოყმანოდ ვთესავ სწავლების თესლებს და აქედან კეთილი სასოებებით ვსაზრდოობ.რადგან მიწისმოქმედიც, როცა...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
რატომ ახასიათებს წინასწარმეტყველი სხვა დროებს მეფეთა სიცოცხლით, ამ დროს კი მეფის სიკვდილით აღნიშნავს?მან ხომ არ თქვა: „იყო ოზიას დღეებში“, არც: „ოზიას მეფობისას“, არამედ თქვა: „და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე“ (<span...
...ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდე“** (); აქ საყდარში უბრალოდ საყდარს კი არ გულისხმობს, არამედ სასუფეველს. აქ იგი საყდარს საუკუნოს უწოდებს, სხვაგან კი მაღალს; რადგან ამბობს: „ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა“ ().და კვლავ: „რამეთუ მაღალია შენი საყდარი“.2სხვა წინასწარმეტყველიც დიდების საყდარზე მჯდომარეს ხედავს; დავითი კი საყდარს კაცთმოყვარეობის ნიშნადაც წარმოაჩენს, რადგან ამბობს: „წყალობა და განკითხვა წარმართება საყდრისა მისისა“ (ფსალმ 96:2, ვარ.).
9. საუკუნო სასუფეველი და სულით ცხება
ეს ყველაფერი მის სასუფეველზე ითქვა: რომ იგი დაუსრულებელია (რადგან ამას ნიშნავს: „უკუნითი უკუნისამდე“ ()), რომ დიდებულია, რომ მაღალია, რომ ძლევამოსილი და მტკიცეა.და კვლავ, რომ იგი დაუსაბამოა, როცა ამბობს: „სუფევა შენი სუფევა არს ყოველთა საუკუნეთა“ (...
...ბს: „იმ წელსა, რომელსა შევიდა ნათან აზოტედ“ ()1; ხან კი ამბობს: „და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა“ (). რადგან წინასწარმეტყველებები ისე არ შეკრებილა ერთად, როგორც პავლეს ეპისტოლეები და სახარებები, არამედ, როგორც უკვე ვთქვი, სხვადასხვა დროს.ამიტომ სიტყვას სხვა დასაწყისიდან იწყებს.და მხოლოდ ამის გამო კი არა, არამედ იმიტომაც, რომ თემა, რომელზეც საუბარს აპირებს, წინათქმულისგან ძლიერ განსხვავდება და უფრო ამაღლებულია.რადგან იგი ჩვენთან საუბრობს წარმართთა მოწოდებაზე, ქადაგების დიდ გამოჩინებაზე, ცოდნაზე, რომელიც მთელ ქვეყნიერებაზე გავრცელდა, და მშვიდობაზე, რომელიც დედამიწას მოიცავს.
და თუ ასეთი სწავლებების შეხებას აპირებს, მაგრამ მაინც იუდეასა და იერუსალიმს ახსენებს, ამაში უცნაური არაფერია.რადგან ნათქვამი წინასწა...
...ნი იგი სულისა წმიდისანი არიან, რამეთუ ყოველივე, რომელი თქუან ანგელოზთა, ღმრთისა სიტყუანი არიან, ხოლო რომელი ღმერთმან თქუას, იგინი არა ანგელოზთანი არიან. ეგრეთვე ესე სიტყუანი სულისანი არიან.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იტყოდა მისთჳს“ (12,41).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა იტყოდა? „ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდართა მაღალთა“, და შემდგომი ამისი. ხოლო „დიდებად“ აქა იტყჳს ხილვასა მას და კუამლსა და საიდუმლოთა მათ დაფარულთა და ხილვასა სერაბინთასა და ელვასა მას საყდრისაგან გამომავალსა, რომელსა მიხედვად ძალნი იგი ვერ შემძლებელ იყვნეს.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იტყოდა მისთჳს“ (12,41).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა იტყოდა? რაჟამს ესმა ჴმაჲ, ვითარმედ: „ვინ წარვავლინო ამის ერისა? და თქუა: აჰა ესერა მე წარმავლინე. და თქუა: სმენით ესმოდის და ვერ გულისხმა-ყონ. რამეთუ დააბრმნა თუალნი მათნი და გული მათი განაფიცხა“. ; ; ; ; ; აჰა ესერა კუალად სხუაჲ საძიებელი, არამედ ადვილ...