ფსალმუნნი 7:1

„ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი სიტყუათა მათთჳს ქუშისთა, ძისა იემენისთა.“ (ფსალმ 7:1).

„უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე და ყოველთა მდევართა ჩემთაგან მიჴსენ მე.“ (ფსალმ 7:2).

1. ქუშის ერთგულება დავითის ჭირში

საჭირო იყო წმიდა წერილებისა და ისტორიული ამბების ცოდნა ისე ზედმიწევნით გვქონოდა, რომ მათი სწავლებისთვის უფრო ვრცელი სიტყვა აღარ დაგვჭირვებოდა; მაგრამ ვინაიდან ერთნი ამქვეყნიური საქმეებით არიან დაკავებულნი, სხვანი კი თავს უდებებას აძლევენ და ამ ამბებს ყურს არ უგდებენ, აუცილებელია სიტყვა უფრო გავავრცოთ და ფსალმუნის საგანზე ვილაპარაკოთ. მაგრამ ყურადღებით დაუგდეთ ყური. მაშ, რა არის ეს საგანი? „ფსალმუნი დავითისი, რომლითა აქო უფალი“ (ფსალმ 7:1). სხვა ვარიანტია: „ფსალმუნი უმეცრებისათვის, დავითისა“. <span...

...დ შევიცნობთ, რომ ეს ყოველივე მის მამაზეც ითქმის. რადგან სხვაგან წინასწარმეტყველი მასაც შეიარაღებულად წარმოგვიდგენს, როდესაც ამბობს: „არა თუ მოიქცეთ, მახჳლი მისი ლესულ არს, მშჳლდსა მისსა გარდაუცუამს და განუმზადებიეს იგი; და მის თანა განუმზადებიან ჭურნი სიკუდილისანი“ (ფსალმ 7:13–14). და კვლავ სხვაგან: „და შეიმოსა სიმართლე; ვითარცა ჭაჯუ-ჭური“ (ესაია 59:17). იხილე იგივე თვითხელმწიფებაც. როგორც იქ ამბობს: „მახჳლი მისი ლესულ არს“ (ფსალმ 7:13), არა სხვისი ბრძანებით, არამედ თვითონ თავისთავად; ასევე აქაც: „ისარნი შენნი ლესულ არიან, ძლიერო; ერნი შენ ქუეშე დაეცნენ, გულითა მტერნი მეუფისანი“ (ფსალმ 44:6).

შემდეგ, იმის საჩვენებლად, რომ ყოველივეს თავისთავად აღასრულებს, ამბობს: „და გიძღოდის შენ საკჳრველად მარჯუენე შენი“ (ფსალმ 44:5). ამბობს: მოქმედებას სხვაგანიდან კი არ იღებ...

...).

„უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი ყოველსა ქუეყანასა ზედა“ (ფსალმ 8:2).

1. უფლის საკვირველი სახელი მთელ ქვეყანაზე

წინა ფსალმუნში ამბობდა: „აუვარო უფალსა სიმართლითა მისითა და უგალობდე სახელსა უფლისა მაღლისასა“ (ფსალმ 7:18); აქ კი აღთქმას ასრულებს და მას საგალობელს აღუვლენს. და იქ ნათქვამი თითქოს ერთი პირისაგან არის, რადგან ამბობს: „უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე“ (ფსალმ 7:2). აქ კი ნათქვამი თითქოს მრავალთა პირით არის. რადგან ამბობს: „უფალო, უფალო ჩუენო, ვითარ საკჳრველ არს სახელი შენი“ (ფსალმ 8:2). მაგრამ დუმილი დაიცავით და ყურადღებით ისმინეთ. რადგან თუ თეატრში, სადაც სატანური გუნდები მღერიან, დიდი სიჩუმე დგება, რათა იმ დამღუპველ ჰანგებს მოუსმინონ — მაშინაც კი, როცა გუნდი მიმოსებისა და მოცეკვავე კაცებისგან შედგება, მათთან წინამძღოლად ვიღაც ბილწი მექნარე დგას, ჰანგი სატანური და...

...ძლეოდა: გონების დაფარულის ცოდნას. რადგან ამბობს: „რამეთუ შენ მხოლომან იცნი გულნი ყოველთა ძეთა კაცთანი“ (3 მეფ 8:39). დავითიც კვლავ ამბობს: „რომელი განიკითხავ გულსა და თირკმელთა, ღმერთო მართალო“ (ფსალმ 7:10). ღმერთი ამას წინასწარმეტყველებსაც ხშირად აცნობებდა, რათა მსმენელებს ესწავლათ, რომ ნათქვამში არაფერი იყო მხოლოდ ადამიანური, არამედ მთელი განჩინება ზეგარდმო და ცათაგან იყო ჩამოტანილი.

ამიტომ ეს დიდხმოვანი ესაიაც, მას შემდეგ, რაც მეფეს დიდი სიმშვიდით ესაუბრა, საშიშროებათაგან გაათავისუფლა, ახლანდელ ამბებზე გამხნევება უბრძანა და ამის მტკიცებულებებიც მისცა - თავდამსხმელთა განზრახვის გამოცხადება, ღალატის მხილება, ისრაელის სრული და მთელი დატყვევების წინასწართქმა და დროის მითითება - ამით არ დაკმაყოფილდა, არამედ უფრო შორს მიდის: არ ელოდება, რომ მან სასწაული ითხოვოს, არამედ, მიუხედავად იმისა, რომ აქაზს ურწმუნოების სიჭარბის გამო არ სურს, მაინც მოუწოდებს; და არც უბრალოდ, არამედ არჩევანის ბატონადაც ხდის: რადგან არ ამბობს, ესა და ეს სასწაული ითხოვეო, არამედ - სადაც გი...

...მარჯუენე შენი“** (ფსალმ 47:11) და „სიმართლენი შენი, ვითარცა მთანი ღმრთისანი“ (ფსალმ 35:7), იქ ნუთუ სიმართლის არავითარი ანგარიში არ არის?

და როგორ ითმენს „ღმერთი მართლმსაჯულ, ძლიერ და სულგრძელ“ (ფსალმ 7:12), და სასჯელებს არ ითხოვს? აი, აქ გაქვს მიზეზი: სულგრძელია, ამბობს, და სულგრძელებით სინანულისკენ გიზიდავს; ხოლო თუ ჯიუტად დარჩები, „ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა“ (რომ 2:5). ამრიგად, თუ მართალია, ღირსებისამებრ მიუზღავს და უსამართლოდ დატანჯულებს შურისგების გარეშე არ დატოვებს; რადგან ეს მართლის საქმეა. თუ ძლიერია, სიკვდილის შემდეგაც მიუზღავს და აღდგომისასაც; რადგან ეს ძლიერის საქმეა. ხოლო თუ სულგრძელია და ამიტომ ითმენს, ნუ ავშფოთდებით და ნურც ვიტყვით: „რატომ არ სჯის აქვე?“ რადგან ეს რომ ხდებოდეს, ადამიანთა მოდგმა ადრევე წარტაცებული იქნებოდა, ყოველდღე რომ...

...ნი დაჰსაჯე. და უკუეთუ შენთა სიტყუათა საშჯელისა თუალუხუავობასა ვერ განერი, ვითარ გაწერე ღმრთისა მართლმსაჯულობისაგან, რომელი-იგი უზეშთაეს არს ყოველთა სიმართლეთა და უცოდველობათა? ანუ სულგრძელებასა და თავს-დებასა მისსა შეურაცხ-ჰყოფა? მეცა ვიტყჳ, ვითარმედ სულგრძელ არს, არამედ "არა თუ მოვიქცეთ, მახჳლი მისი ლესულ არს" (ფსალ. 7:13).

მოციქულისაჲ: ვერ გიცნობიეს, რამეთუ სიტკბოებაჲ ღმრთისაჲ სინანულად მოგიყვანებს შენ, ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა დღესა მას რისხვისა და გამოჩინებისა და მართლმსაჯულებისა ღმრთისასა, რომელმან მიაგოს კაცად-კაცადსა საქმეთა მისთაებრ (2,4-6).

თარგმანი: ამისთჳს დროებს, ? რაჲთა, [რაჟამს-იგი სულგრძელებაჲ იჴუმიო ... ... უმეტესისა] შეურაცხ-ყოფისა, არამედ, რაჲთა მოიღო ? დროებაჲ და ჟამი სინანულისაჲ. ხოლო, უკუეთუ ესე შეურაცხ-ჰყო თჳთ მოიზიდავ თავისა შენისა რისხვასა სიფიცხითა მაგით შენითა. რამეთუ, ვინმცა იყო უფიცხესი მისსა, რომელი არცა სულგრძელებისაგან შეიკდემდეს, არცა რისხვისაგან შეიშინ...

...„ყოველნი ვითარცა სამოსელნი დაძუელდენ, და ვითარცა შესამოსელნი სცვალნე, და იგინი იცვალნენ. ხოლო შენ თავადი იგივე ხარ, და წელიწადთა შენთა არაჲ მოაკლდეს“, (ფსალმ. 101,27-28) რამეთუ მისი ბუნებაჲ უზეშთაეს ყოვლისავე შეცვალებისა არს. და მიექეცინ გმობაჲ მათი თავსავე მათსა, (შდრ. ფსალმ. 7,17) რომელნი იტყჳან, ვითარმედ ბუნებაჲ მისი ჴორციელ იქმნა. რაჲთა სცნა, ვითარმედ სიტყუაჲ ესე, თუ: „ჴორციელ იქმნა“, ამისთჳს ოდენ თქუა მახარებელმან, რაჲთა ჭეშმარიტად ჴორცთა შესხმაჲ მისი დაამტკიცოს, ისმინე შემდგომი იგი სიტყუაჲ მისი, ვითარ აღმოჰფხურის ყოველსა იჭუსა ბოროტსა და განსწმედს სიტყუასა თჳსსა და იტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და დაემკჳდრა ჩუენ შორის“ (1,14).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ნურას ბოროტსა მოიგონებ სიტყჳსა მისგან, რომელ ვთქუ, ვითარმედ: „ჴორციელ იქმნა“, რამეთუ არა თუ შეცვალებაჲ ვთქუ შეუცვალებელისა მის ბუნებისაჲ, არამედ დამკჳდრებაჲ ჩუენ შორის. ხოლო დამკჳდრებული არა არს იგივე, რომელსა შინა დაემკჳდროს, არამედ სხუაჲ სხუასა შინა დაემკჳდრების. და ეგრეთვე მან ღმერთმან ჩუენ შორის დაიმკჳდრა; უკუეთუ არა, არღარა დამკჳდრება ეწოდების. ხოლო რომელ ვთქუ, ვითარმედ სხუაჲ სხუასა დაიმკჳდრებს, ვთქუ ბუნებისა მისთჳს ღმრთეებისა,...

...ხავთ გულთა შინა თქუენ-თა?“ (9,3-4).

ხოლო ცნობაჲ დაფარულთა გულისათაჲ ჭეშმარიტად მხოლოჲსა ღმრთისაჲ არს, ვითარცა იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი, ვითარმედ: „შენ იცნი გულნი ჩუენნი მხოლომან“; (2 ნშტ. 6,30) და კუალად იტყჳს: „რომელი განიკითხავს გულსა და თირკუმელთა, ღმერთი მართალი“; (ფსალმ. 7,10) და კუალად წერილ არს: „კაცი პირსა განიცდინ და ღმერთი - გულსა“. (1 მეფ. 16,7) და ესე მრავალკერძო საცნაურ არს, ვითარმედ მხოლოჲსა ღმრთისაჲ არს განცდაჲ გონებათაჲ. ხოლო ქრისტემან რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ ღმერთი არს თანასწორი მამისაჲ, ამისთჳს რომელსა იგინი ზრახვიდეს გულთა შინა თჳსთა და არა გამოაცხადებდეს, რამეთუ ეშინოდა ერისა მისგან, გამოუცხადა მათ და გულისსიტყუანი მათნი საცნაურ-ყვნა და ჰრქუა მათ სახიერებით: „რაჲსათჳს თქუენ ბოროტსა ჰზრახავთ გულთა შინა თქუენთა“ და შეპყრობილ ხართ ორითა სენითა ბოროტითა: შურითა და ურწმუნოებითა? ამისთჳსცა ესერა პირველსა მას ზედა სხუასაცა სასწაულსა წინაგიყოფ გულსავსეყოფად ურწმუნოებისა თქუენისა და გამოგიცხადებ დაფარულსა გულთა თქუენთასა და მას ზედა სხუასაცა შევსძინებ - განკურნებასა მას განრღუეულისასა. აწ უკუე „რაჲ უადვილეს არს სიტყუად: მიგეტევნენ ცოდვანი შენნი, ანუ სიტყ...