სახარებაჲ იოვანესი 13:18

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელი-იგი ზემო თქუა, მასვე იტყჳს აწ, ვითარმედ: უკუეთუ მონაჲ არა უფროჲს უფლისა არს, არცა მოციქული უფროჲს მომავლინებელისა, და მე ვარ უფალი და მოძღუარი და ესე ვქმენ, არა უფროჲსად თქუენ თანაგაცა ამისი ქმნაჲ? ხოლო მერმე უჩუენებს, ვითარმედ იციან ყოველი, რომელსა ეტყჳს მათ, ვითარმედ: „უკუეთუ ესე იცით“, ესე იგი არს, ვითარმედ: არა ვითარცა უმეცართა გეტყჳ თქუენ, არამედ ვითარცა მეცნიერთა, და უკუეთუ ჰყოთ, ნეტარ ხართ, რამეთუ ამისთჳს გეტყჳ, რაჲთა საქმითცა ჰქმნათ, რამეთუ ჰურიათაცა იციან, არამედ არა არიან ნეტარ, ვინაჲთგან არა იქმან. ხოლო არა თქუენ ყოველთათჳს ვიტყჳ. ეჰა ძჳრუჴსენებელობაჲ ესე, რამეთუ არავე ამხილა მიმცემელსა მას, არამედ ჯერეთ ჰფარავს, რაჲთამცა მისცა მას ჟამი სინანულისაჲ, და ამხილებს, და არა ამხილებს სიტყჳთა მით, რომელი თქუა, ვითარმედ: „რომელი ჭამდა პურსა ჩემ თანა“. ხოლო მე ვჰგონებ, ვითარმედ იგიცა სიტყუაჲ, რომელი თქუა, ვითარმედ: „არა არს მონაჲ უფროჲს უფლისა“, ამისთჳსვე თქუა, რაჲთა უკუეთუ სადა მონათა მიერ ანუ უდარესთა მოიწიოს მათ ზედა ჭირი და შეურაცხებაჲ, არა დაბრკოლდებოდიან, არამედ საქმესა მას იუდაჲსსა მოიგონებდენ,...

...არა თქუა, თუ მიიგუაროსო. და დავით არა თქუა, ვითარმედ: განჴურიტნენ ჴელნი ჩემნი და ფერჴნი ჩემნი, (ფსალმ. 21,17) არამედ „განჴურიტნესო“, ვი-თარცა ქმნული. და მიმცემელისათჳს არღა ქმნულსა ვითარცა ქმნილსა იტყოდა, ვითარმედ: „რომელი ჭამდა პურსა ჩემ თანა, აღიღო ჩემ ზედა ბრჭალი მისი“; (იოან. 13,18); (შდრ. ფსალმ. 40,10) და კუალად იტყჳს: „მცეს მე საჭმლად ჩემდა ნავღელი და წყურილსა ჩემსა მასუეს მე ძმარი“. (ფსალმ. 68,22) და ესევითარი მრავალი ჰპოო, რომელ არღა ქმნილსა ვითარცა ქმნილსა იტყოდის წერილსა შინა.

სწავლაჲ იგ მოწყალებისათჳს

გნებავსა, რაჲთა სხუანიცა სახენი შემოვიხუნეთ? არამედ კმა არიან თქუმულნი ესე, რაჲთა არა მოწყინე იქმნნეთ სმენად. ამისთჳს აღსრულებაჲ ვყოთ სიტყჳსა ჩუენისაჲ. ხოლო აღსასრული ჯერ-არს, რაჲთა მადლობითა ვყოთ ღმრთისაჲთა, და მადლობაჲ არა სიტყჳთ ოდენ უყუარს ღმერთსა, არამედ უფროჲსად საქმით, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილნენ კეთილნი საქმენი თქუენნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა“. (მათ. 5,16) რამეთუ არარაჲ არს უბრწყინვალეს კეთილთა საქმეთასა, ვითარცა წერი...