სახარებაჲ იოვანესი 16:14

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე იგი არს, ვითარმედ: ყოველნი სასწაულნი სახელითა ჩემითა აღასრულნეს. რამეთუ ვინაჲთგან უმეტესთა სასწაულთა ეგულებოდა ქმნაჲ შემდგომად სულისა წმიდისა მოსლვისა, ამისთჳს კუალად სწორებასა გამოაჩინებს და იტყჳს, ვითარმედ: „მან მე მადიდოს“. ხოლო რომელ იტყჳს, თუ: „გიძღოდის ყოველსა ჭეშმარიტებასა“, რომელსა ჭეშმარიტებასა იტყჳს? გარნა ამას, რამეთუ: ვინაჲთგან უფალსა ჴორცთა მათთჳს, რომელ ემოსა, და უძლურებისათჳსცა მოწაფეთაჲსა და რაჲთა არა თქუან, თუ: თავსა თჳსსა აქებს, და ჰურიათათჳსცა ვერ იტყოდა ზედაჲსზედა მაღალთა და დიდებისა თჳსისა საქმეთა, ამისთჳს იტყჳს: მან გითხრას ყოველი ჭეშმარიტი. ხოლო რაჲთამცა არა თქუეს, თუ: შენ არა იცია ყოველი ჭეშმარიტი? ამისთჳს შესძინა და ჰრქუა, ვი-თარმედ: „თავით თჳსით არას იტყოდის“, რამეთუ „არავინ იცის ღმერთი, გარნა სულმანვე ღმრთისამან“, (1 კორ. 2,11) არამედ ჩემთა თქუმულთაგან უცხოჲ არარაჲ თქუას, რამეთუ ჩემგან მიიღოს, ვითარმედ ჩემთავე სიტყუა-თა მსგავსად იტყოდის, რამეთუ „ყოველი, რაოდენი აქუს მამასა, ჩემი არს“. და იგი მამისა სიტყუათა იტყოდის, და ესრეთ საცნაურ არს,...