თ ა რ გ მ ა ნ ი: იხილე, ვითარ გამოაჩინებს მახარებელი, ვითარმედ დედაკაციცა იგი სხჳსა საქმისათჳს მოსრულ იყო, რაჲთამცა ესრეთ ყოვლით კერძო დაუყო პირი ჰურიათა, და ვერ აქუნდეს სიტყუაჲ, თუ იესუ თჳსსა სიტყუასა წინააღუდგების, რამეთუ თქუა, ვითარმედ: „ქალაქსა სამარიტელთასა ნუ შეხუალთ“, აჰა სამარიტელსა ჰზრახვიდა. ამისთჳსცა იტყჳს, ვითარმედ მოწაფენიცა მისნი არღა მოსრულ იყვნეს. და ესრეთ მრავალთა მიზეზთა შემოიღებს მისა მიმართ ზრახვისა მისისათჳს.
ხოლო ისმინე, რაჲ თქუა დედაკაცმან, რაჟამს-იგი ჰრქუა უფალმან, ვითარმედ: „მეც მე წყალი“. ხოლო მან ჰრქუა, ვითარმედ: „შენ ჰურიაჲ ხარ და ჩემგან წყალსა ითხოვ, სამარიტელისაგან დედაკაცისა? რამეთუ არა შეეხნიან ჰურიანი სამარიტელთა“ (4,9). იხილა რაჲ სახჱ მისი, იცნა იგი, ვითარმედ ჰურიაჲ არს, თუ არა, სხუაჲმცა სადაჲთ იცოდა, თუ ჰურიაჲ არს? ხოლო იხილე, ვითარ განკრძალულ იყო დედაკაცი იგი, რამეთუ იხილა რაჲ, ვითარმედ ცოდვისაგან განყენებულ იყო, და კუალად სხუასა ცოდვასა შჯულისა გარდასლვისასა ერიდებოდა; თუ არა, მას რად უნდა თქუმად, რამეთუ არა თუ სამარიტელნი ჰურიათა არა შეეხებოდეს,...