სახარებაჲ მათესი 13:16

თ ა რ გ მ ა ნ ი: არა ჴორციელთა მათთჳს იტყჳს თუალთა და სასმენელთა, არამედ გონებისათა. აწ უკუე საცნაურ არს, ვითარმედ ესენიცა ჰურიათა ნა-თესავისაგან იყვნეს და მათ თანავე აღზრდილ, გარნა არარაჲ ევნო მათ სიტყუათაგან წინაჲსწარმეტყუელისათა, რამეთუ არცა ყურითა მძიმედ ისმინეს, არცა თუალნი დაიწუხნეს, არამედ ძირი იგი კეთილთაჲ აქუნდა, რომელ არს გულსმოდგინებაჲ და გონებაჲ კეთილი და ნებაჲ უმჯობესისაჲ მჴურვალე.

ხედავა, რამეთუ სიტყუაჲ იგი, თუ: „თქუენდა მოცემულ არს ცნობად საიდუმლოჲ“, არა თუ იძულებასა რასმე მოასწავებდა ანუ განთჳსებასა, არამედ ნეფსითსა მას და გულსმოდგინედ შეწყნარებასა მათსა. რამეთუ უკუეთუმცა არა მათისა მის კეთილისა გონებისა იყო გულსმოდგინებით შეწყნარებაჲ იგი, არამცა სანატრელ ქმნილ იყვნეს; არამედ არცა თუალნი დაიწუხნეს, არცა ყურნი დაიმძიმნეს სმენად, ამისთჳს ღირს იქმნეს ნეტარებისა, ვითარცა ეტყჳს კუალად:

16-17. ხოლო თუალნი თქუენნი ნეტარ არიან, რამეთუ ხედვენ, და ყურნი თქუენნი, რამეთუ ესმის. ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ მრავალთა წინაწარმეტყუელთა და მართალთა გული-უთქუმიდა ხილვად, რომელსა თქუენ ხედავთ, და არა იხილეს, და სმენად, რომელი თქუენ გესმის, და არა ესმა. - ნეტარნი არიან მოციქულთა ხორციელი თვალები და ყურები, მაგრამ კიდევ უფრო ღირსნი ნეტარებისა მათი სულიერი თვალები და ყურებია, რადგანაც ქრისტე შეიცნეს. უფალი მათ წინასწარმეტყველებზე მაღლა აყენებს, რადგან ქრისტე ხორციელი თვალებითაც იხილეს, მაშინ, როცა ისინი მას მხოლოდ სულიერი თვალებით ჭვრეტდნენ, და კიდევ იმიტომაც, რომ არც იმდენი დაფარულის გაგების და არც ისეთი ცოდნის ღირსნი გამხდარან, რამდენიც ამათ შეიტყვეს და შეიმეცნეს. ამგვარად, მოციქულები წინასწარმეტყველებს ორი რამით აღემატებიან: იმით, რომ მაცხოვარი ხორციელადაც იხილეს და იმით, რომ ღმრთეებრივ საიდუმლოებს სულიერად უფრო მეტად ეზიარნენ. უფალი მოწაფეებს იგავს განუმარტავს და ეუბნება:

18-19. ხოლო თქუენ ისმინეთ იგავი ესე მთესვარისაჲ. ყოველსა რომელსა ესმეს სიტყუაჲ სასუფეველისაჲ და არა გულისჴმა-ყოს, მოვიდის უკეთური იგი და მისტაცის დათესული...