თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესოდენნი საკჳრველებანი მისნი ეხილნეს და არაოდეს ესრეთ განკჳრვებულ იყვნეს, ხოლო აწ, იხილეს რაჲ ერი თანამავალად, განკჳრდეს, ესრეთ უგუნურ იყვნეს და მოშურნე. ხოლო ერიცა იგი, რომელი იტყოდა: „ესე არს წინაჲსწარმეტყუელი იესუ“, უმეცრებისაებრ თჳსისა იტყოდა, რამეთუ ხედვიდეს სიმდაბლესა უფლისასა და სიმაღლესა მისსა უმეცარ იყვნეს, ვითარმედ იგი არს მეუფე და ღმერთი ყოველ-თაჲ.
ხოლო თავადი შევიდოდა კიცუსა მას ზედა მჯდომარე, რაჲთა, ვი-თარცა ზემო ვთქუ, ორკერძო წინაჲსწარმეტყუელებაჲ აღასრულოს; და კუალად სხუასაცა სახესა მოასწავებდა კარაულითა მით. ენება ყოველსავე ზედა წესისა დადებად ჩუენდა საჭიროთა საქმეთათჳს და განმართებად ცხორებისა ჩუენისა. ამისთჳსცა, იშვებოდა რაჲ ქუეყანასა ზედა, არა მოიგნა ტაძარნი დიდებულნი, არცა დედაჲ მდიდარი, არამედ გლახაკი, და ქუაბსა შინა იშვა და ბაგასა მიიწვინა; და კუალად, მოწაფეთა რაჲ შეიწყნარებდა, არა ფილოსოფოსნი გამოირჩინა, არცა მდიდარნი და დიდებულთა შვილნი, არამედ გლახაკნი და უსწავლელნი. კუალად, ტაბლასა რაჲ დააგებდა, ოდესმე ქრთილისა პურითა ყო სტუმრობაჲ ერისაჲ მის და მოწაფე-თაცა მისგან გამოჰზრდიდა, და ოდესმე...