თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვითარცა ნაშობნი იგი იქედნეთანი წამლითა მით გესლიანითა მსგავს არიან მშობელთა მათთა, ეგრეთვე თქუენ მკლველობითა და მესისხლეობითა მსგავს ხართ მამათა თქუენთა. რამეთუ იგი თავადი მხედველი იყო გონებათაჲ, ამისთჳს დაფარულნი მათნი და უცნაურნი მრავალთაგან გამოაცხადნა, რაჲ-იგი ეგულებოდა ყოფად. ვინაჲთგან თქუა, ვითარმედ: „სწამებთ სადმე თავთა თჳსთათჳს, ვითარმედ ნაშობნი ხართ მკლველთა წინაჲსწარმეტყუელთანი“, რაჲთა აჩუენოს, ვითარმედ არა ჴორციელისა თჳსებისათჳს იტყჳს, არამედ მსგავსებისა მისთჳს უკეთურებისა; და რაჲთა გამოაცხადოს, ვითარმედ ტყუილ იყო სიტყუაჲ მათი, რომელსა იტყოდეს, თუ: „არამცა ვიყვენით მათ თანა ზიარ სისხლსა მას წინაჲსწარმეტყუელთაჲსა“, ამისთჳს შესძინა სიტყუაჲ იგი: „და აწ თქუენცა აღავსეთ საწყაული მამათა თქუენთაჲ“. არა თუ უბრძანებს ამას ყოფად, არამედ წინაჲთვე იტყჳს ყოფადსა მას; ესე იყო მისი იგი ჯუარ-ცუმაჲ.
ესე აკლდა საწყაულსა მას ჰურიათა უშჯულოებისასა, და აღავსეს იგი ნათესავმან მან ბოროტმან, შვილთა მათ უშჯულოებისათა. საცნაურ არს უკუე სიცრუე ტყუილისა მის მათისაჲ, რომელ იტყოდეს, ვითარმედ: „უკუეთუმცა ვიყვენით დღეთა მათ მამათა...