თ ა რ გ მ ა ნ ი: მრავალთა მიერ საძიებელ არს სიტყუაჲ ესე, თუ ვითარ უმეცარ არს უფალი ჩუენი იესუ ქრისტე დღესა მას და ჟამსა აღსასრულისასა. და უფროჲსად მოწაფენი იგი უშჯულოჲსა არიოზის და ევნომიოზისნი მრავალგზის წინაგჳყოფენ სიტყუასა ამას თანაშემწედ მათისა მის ცუდადმეტყუელებისა და ბოროტისა მის ზრახვისა და ესრეთ წაჰრევენ, ვითარმედ: ვითარ თანასწორ არს ძე მამისა, ვინაჲთგან თავადი წამებს, ვი-თარმედ: „დღისა მისთჳს და ჟამისა არავინ იცის, არცა ანგელოზთა ცისათა, არცა ძემან, გარნა მამამან“? და მრავალსა ესევითარსა ბირებითა ეშმაკისაჲთა წარსწმასნიან.
ამისთჳს, ვინაჲთგან სიტყუასა ამას მოვიწიენით, ვთქუათ მადლი-თა ღმრთისაჲთა, რაჲ-იგი მამათაგან გჳსწავიეს. დაღაცათუ ქრისტესმბრძოლთა მათ ურცხჳნოებაჲ ვერ დავჰჴსნათ (რამეთუ რომელიმცა სიტყუაჲ იპოვა მათისა მის მედგრობისა განმკურნებელ?), არამედ მოყუარეთა უფლისათა და მართლითა მით სარწმუნოებითა შეზღუდვილთა გულსავსე-ყოფად არა უდებ ვიქმნნეთ. პირველად უკუე ამას ვიტყჳ, ვითარმედ გონებასა მას მოწაფეთასა გულსავსე-ყოფაჲ ენება, ვინაჲთგან უკუე იგინი წადიერ იყვნეს ცნობად დღესა მას და ჟამსა აღსასრულისასა. ხოლო არა ჯერ-იყო ესე...