სახარებაჲ მათესი 27:5

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე საქმე იუდაჲსცა შემასმენელ არს და ჰურიათაცა. იუდაჲსა ამისთჳს, რამეთუ უჟამოდ შეინანა და უწესოდ; ხოლო ჰურიათა ამისთჳს, რომელ ჴელ-ეწიფებოდა შენანებად და განტევებად იესუჲსა და არა ინებეს. და იხილეთღა, თუ ოდეს შეინანა იუდა: ოდეს ცოდვაჲ იგი აღასრულა.

რამეთუ ესრეთ არს საქმე ეშმაკისაჲ: არა მიუშუებს წარტყუენულთა მის მიერ აღხილვად თუალთა, ოდეს ცოდვასა იქმოდინ, ხოლო აღასრულონ რაჲ ბოროტი, მერმე ემხილების.

და მას უბადრუკსა რავდენი ასწავა ქრისტემან, და არა მოდრკა გული მისი ფიცხელი.

ხოლო აღესრულა რაჲ ბოროტი იგი განზრახვაჲ მისი, მაშინღა შეუჴდა სინანული, და იგიცა არა იჴმარა ჯეროვნად; რამეთუ რომელ-იგი აბრალა თავსა თჳსსა და ვეცხლი იგი დააბნია და არა დაერიდა კრებულსა მას ჰურიათასა, ესე ყოველი კეთილად ქმნა, ხოლო რომელ შიშთვილიბა და თავი მოიკლა, ესე შეუნდობელი ყო და საქმე ბოროტისა ეშმაკისაჲ, რამეთუ შეისწრაფა წარტაცებად მისა, რაჲთა ვერ შეინანოს ცოდვაჲ იგი, და სიკუდილითა ბოროტითა და საძაგელითა წარწყმინდა შვილი იგი წარწყმენდისაჲ.

აწ იხილეთ, ვითარ ჭეშმარიტებაჲ ყოვლით კერძო ბრწყინავს, და წინააღმდგომნი მისნი დაისჯებიან. რამეთუ ესე მებრ...

1-2. და ვითარცა განთენა, ზრახვა-ყვეს ყოველთა მღდელთ-მოძღუ ართა და მოხუცებულთა ერისათა იესუჲსთჳს, რაჲთა მოკლან იგი. და შეკრეს იგი და მიიყვანეს და მისცეს იგი პონტიელსა პილატეს მთავარსა.- ნახე, როგორ შეიპყრო ყველანი ეშმაკმა და დაარწმუნა, რომ იმ დღეებში მოეკლათ, რომელთა განმავლობაშიც სხვა ცოდვათა გამო მრავალი მსხვერპლისა და ძღვენის შეწირვა ჰმართებდათ - უმანკოებისა და სიწმინდის დღეებში. მათ კი ქრისტე შეკრეს და მმართველთან - პილატესთან მიიყვანეს, რომელიც პონტოდან იყო, მაგრამ რომაელთა ქვეშევრდომი და მათ მიერ წარგზავნილი იუდეას მმართველად. მათ პილატეს ქრისტე, ვითარცა ჭეშმარიტი მეამბოხე და მეფის წინააღმდეგ ბოროტგანმზრახველი, ისე გადასცეს.

3-5. მაშინ ვითარცა იხილა იუდა, რომელმანცა მისცა იგი, რამეთუ დაისაჯა, შეინანა და მიაქცია ოც და ათი იგი ვეცხლი მღდელთ-მოძღუართა მათ მიმართ და მოხუცებულთა და თქუა: ვცოდე, რამეთუ მიგეც სისხლი მართალი. ხოლო მათ ჰრქუეს მას: ჩუენდა რაჲ? შენ იხილე! და დააბნია ვეცხლი იგი ტაძარსა მას შინა და განეშორა და წარვიდა და შიშთვილ-იბა. - იუდამ დაფიქრება იმაზე, რაც მოხდა, დააგვიანა და თუმცა მოინანია, მაგრამ არასწორად:...

...ნაწლევნი მისნი (1,18).

თარგმანი: ვინაჲთგან უძლურნი და დაუმტკიცებელნი სულნი ვერ ეგოდენ ხედვენ საუკუნოსა, რაოდენ საწუთოსა ამას, ამისთჳს მერმე იგი დაიდუმა ტანჯვაჲ და აქასა ამას იტყჳს იუდაჲსდა შემთხუეულსა განსივებასა და განხეთქასა. არა თუ სახარებისასა მას თქუმულსა წინა-აღუდგების, ვითარმედ "წარვიდა და შიშთვილ იბა" (მათ. 27:5), არამედ ორივე იქმნა. რამეთუ დამოი კიდა თავი თჳსი, რაჲთა მოიშთოს, გარნა, ვიდრე არღა მომკუდარ იყო, განუწყდა საბელი და მიერ ზე-კიდებისაგან შთამოვრდომილი განსივნა და განსთქდა შორის. და ამით გულისჴმის-ყოფითა შიშთვილ-იბა-ცა მახარებელთა სიტყჳსაებრ და განსივნა და განსთქდა, თქუმულისაებრ თავისა მიერ მოციქულთაჲსა, რომელი არა ბრალისა, არამედ საშჯელისა სიმძიმესა ჰყოფს სიმაღლე სიტყჳსა თჳსისა.

იტყჳს უკუე პაპია, ერთი მოწაფეთაგანი იოვანე ღმრთისმეტყუელისათაჲ, ვითარმედ დიდად სახედ უღმრთოთა სატანჯველისა დადებულ იქმნა იუდა სოფელსა ამას შინა, რამეთუ ესოდენ განსივნა ჴორცითა, ვიდრეღა გზასა მას, რომელსა ზედა დაცემულ იყო, ვერ ვინაჲ თანა-წარჰჴდა მას ურემი. ამისთჳს დათრგუნვითა ურმისა მიერ განსთქდა და განითხინეს ნაწლევნი მისნი. ხოლო ესოდენ განსივებულ იყო თავი მისი, ვიდრეღა ყოვლად დაეფარნეს თუალნი მისნი, რაჲთა ყოვლად ვერ იხილოს ნათელი, რამეთუ ვერცაღა სამკ...

...(იოან. 10,17-18) ამისთჳს ჴმა-ყო, რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ ჴელმწიფებით იქმოდა საქმესა ამას.

ამისთჳსცა ასისთავსა მას ჰრწმენა, იხილა რაჲ, ვითარმედ ჴელმწიფებით მოკუდა და ჴმამან მისმან კრეტსაბმელი იგი განაპო და ქუეყანაჲ შეძრა და საფლავნი აღახუნა და მკუდარნი აღადგინნა. (მათ. 27,51-52)

ხოლო განპებაჲ იგი კრეტსაბმელისაჲ რაჲსათჳს იქმნა? არა თუ ტაძარი იგი შეურაცხ-ყო, რამეთუ თავადი იტყოდა: „ნუ ჰყოფთ სახლსა მამისა ჩემისასა სახლ სავაჭრო“, (იოან. 2,16) არამედ იგინი უღირსად გამოაჩინნა მას შინა ყოფისა. ამისთჳს განპებითა მით კრეტსაბმელისაჲთა მოასწავა სრულიადი იგი მოოჴრებაჲ მისი და უაღრესისა მიმართ შეცვალებაჲ საქმეთაჲ.

ეჰა საკჳრველი! ელისეს ზე მკუდარი ერთი შეეხო ძუალთა მისთა და აღდგა, და ყოველთა უკჳრდა. და აწ ჯუარსა ზედა დამოკიდებულმან ჴმი-თა თჳსითა ურიცხუნი მკუდარნი აღადგინნა არა ესრეთ ლიტონად, არამედ „ქუეყანაჲ შეიძრა, და კლდენი განსთქდეს“ (27,51), რაჲთამცა გულისჴმაყვეს ბრმათა მათ, ვითარმედ ჴელ-ეწიფებოდა მათიცა დადნობაჲ და წარწყმედაჲ. რომელმან კლდენი განაპნა და ქუეყანაჲ შეარყია და მზე დააბნელა, არამცა იგინი უადვილესად მოსწყჳდნაა, უკუეთუმცა ენება? გარნა არა ინება მათი განლევაჲ, არამედ...

...რისაჲ მის, და ქუეყანაჲ შეიძრა, და კლდენი განსთქდეს, საფლავნი აღეხუნეს, მკუდარნი აღდგეს, მჴედარნი შეშინდეს, მეკარენი ჯოჯოხეთისანი შეძრწუნდეს, და საცნაურ იქმნა, ვითარმედ ჯუარცუმული იგი არა კაცი იყო ლიტონი, არმედ ღმერთი განჴორციელებული. ამისთჳსცა, რომელნი-იგი ხედვიდეს, იტყოდეს: „ჭეშმარიტად ძე ღმრთისაჲ იყო ესე“. (მათ. 27,54)

იხილეთა, ვითარ ბრმა არს უკეთური იგი მტერი? ერთისა მოკლვაჲ განიზრახა, და ყოველნი მოაკლდეს მისგან.

ჰგონებდა ერთისა ჯოჯოხეთს შთაყვანებად და განიდევნა ჴელმწიფებისაგან ჯოჯოხეთისა. და ცნეს ყოველთა, ვითარმედ არა უძლურებითა ბუნებისაჲთა მოკუდა უფალი, არამედ რაჲთა შემუსროს და განაქარვოს სიკუდილი და „რომელსა-იგი ჴელმწიფებაჲ აქუნდა სიკუდილისაჲ“, ვითარცა მოციქული იტყჳს, „ესე იგი არს ეშმაკი, და განათავისუფლნეს იგინი, რომელნი შიშითა სიკუდილისაჲთა მარადის ცხორებად თანამდებ იყვნეს კირთებასა“. (ებრ. 2,14-15)

მან თავადმან დაჰჴსნნა სალმობანი ჯოჯოხეთისნი, ვითარცა იტყჳს ესაია, ვითარმედ: „ჯოჯოხეთი ქუეშე შენსა განმწარდა შემთხუევასა შენსა“, (ესაია 14,9) მი-რაჲ-ხჳდოდე შენ; და აღდგომითა თჳსითა აღადგინნა დასაბამითგანნი მკუდარნი და ეშმაკი საკიცხელ და საცინელ ყო. რამეთუ ვითარცა ბ...