თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲსათჳს არა განცხადებულად მოუჴდა? ერთად, რამეთუ ჰრცხუენოდა ვნებისა მისთჳს საყუედრელისა; მეორედ, ეშინოდა, ნუუკუე ვითარცა არაწმიდაჲ გარემიაქციოს, რამეთუ შჯულსა შინა ფრიადისა არაწმიდებისა სახედ იტყჳს სენსა ამას. ამისთჳს ფარულად მიეახლა, რამეთუ არღა აქუნდა მისთჳს ჯეროანი გულისსიტყუაჲ, რაჲთამცა იცოდა, ვითარმედ არარაჲ დაეფარვის.
ხოლო ესე დედაკაცი მოვიდა უფლისა კურნებისათჳს პირველ ყოველთა დედათასა სარწმუნოებითა მჴურვალითა; რამეთუ აგრძნა რაჲ, ვითარმედ აღდგინებად ასულისა მთავრისა მის მივალს, ცნა, ვითარმედ დედათაცა სადმე ჰკურნებს, და ჰრწმენა შეუორგულებელად, რამეთუ ძალ-უც შეხებითა ხოლო განკურნებად. გარნა ქრისტემან გამოაცხადა გულისსიტყუაჲ მისი და საცნაურ-ყო განკურნებაჲ იგი მისი ყოველთა შორის მრავლისა მიზეზისათჳს: პირველად, რაჲთა განაქარვოს შიში დედაკაცისაჲ მის, რაჲთა არა მოწიწებით იყოს, ვითარმცა პარვით მიეღო ნი-ჭი იგი; მეორედ, რაჲთა ცნას მან, ვითარმედ არარაჲ დაეფარვის უფალსა; მესამედ, რაჲთა სხუათაცა იხილონ შეუორგულებელი იგი სარწმუნოებაჲ მისი და ჰბაძვიდენ მას; მეოთხედ, რაჲთა შესაკრებელთმთავარი იგი იჭუეული გულსავსე-ყოს, ვითარმედ...