საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 10:34

თარგმანი: აღებაჲ პირისა წმიდათაჲსაჲ აღვსება არს სულითა, და გამოთქუმა საჲდუმლოთა, ვითარ-ესე აწ პეტრე ცხადად დაგჳმტკიცებს, ვითარმედ არავის სადა უტევებს ღმერთი უმეცრებით ყოფად ურწმუნოებასა შინა. არამედ უკუეთუ ოდენ თჳნიერ გულარძნილებისა ღმრთის მოშიშებით ჰყოფდეს სიმართლესა, ესევითართა მათ მიუძღჳს სრულებად სარწმუნოებისა, ვითარ-იგი მოგუთა და ავაზაკსა, მეძავსა და მეზუერესა, საჭურისსა და კორნილიოსს. ხოლო რომელნი-იგი არა სათნო-ეყოფვიან ღმერთსა, დაღათუ იქმოდინ კეთილსა რასმე, ცხად არს, რამეთუ არა ღმრთის მოშიშებით ჰყოფენ, არამედ საჩუენებელად კაცთა იქმან. აწ უკუე პირველი იგი სიტყუაჲ მოციქულისაჲ თუალ-უხუავობისათჳს ღმრთისა — ჰურიათა მიმართ არს, რომელნი იყვნეს მის თანა, რაჲთა განუცხადოს წოდებაჲ წარმართთაჲ. ამისსა შემდგომად ჰურიათა პატივსა უპირატესობისასა დაუმარხავს, და მათდა მიმართ მოვლინებასა ძისასა იტყჳს მამისა მიერ. და კუალად, რაჲთა არა წარმართთა განიწირნენ თავნი თჳსნი, ზედა-დაჰრთავს, ვითარმედ: დაღაცათუ ისრაელთა მიმართ მოივლინა, არა დაშჯად, არამედ ყოფად მშჳდობისა და განმართლებისა, არამედ იგი თავადი არს უფალი ყოველთაჲ — ჰურიათა და წარმართთაჲ.

...ანმავლობაში ყველა ამ ადამიანს უქადაგებდა და ურჩევდა უღმრთოებისგან განრიდებას, საკუთარ თავსაც მათი სიბილწისგან თავისუფლად ინახავდა. და როგორც ისინი ბოროტი საქმეებით კაცთმოყვარე ღმერთის რისხვას იწვევდნენ, ასევე ეს, სათნოება რომ შეიყვარა, „პოვა მადლი წინაშე უფლისა ღმრთისა". „არა არს თუალთ-ღება ღმრთისა თანა" (საქმ 10:34); ასეთ სიმრავლეში ერთს რომ იპოვნის მისი სათნოების აღმასრულებელს, არ უგულებელყოფს, არამედ თავის მზრუნველობას ღირსად მიიჩნევს და მით უფრო დიდ ყურადღებას აჩვენებს მის მიმართ, რაც მეტად ის, ასეთ მრავალ უღმრთოებისკენ მზიდავთა შორის, სათნოების გზით მიდის.

6. ანგარების მხილება და სათნოებისკენ შეგონება

ამის მცოდნენი, მხოლოდ ის გვქონდეს მხედველობაში, რაც მას (ღმერთს) სათნოა და რამაც მისი კეთილგანწყობა შეიძლება მოგვიპოვოს; არც მეგობრობის გულისთვის, არც რაიმე ჩვეულებისადმი მორჩილებით სათნოებას ნუ უგულებელვყოფთ, არამედ ღვთის სულგრძელობით ჯეროვნად ვისარგებლოთ და, სანამ ჯერ კიდევ დრო არის, ყოველგვარი სიზარმაცე მოვიშოროთ, სათნოება შევიყვაროთ, ბოროტება კი მოვიძულოთ. თუ სათნოებისკენ სიყვარულითა და გულისთქმით არ ვისწრაფვით და ბოროტების მიმართ დიდ სიძულვილს არ ვიგრძნობთ, მაშინ ვერც ამისგან (ბოროტებისგან) ზიანს ავიცილებთ და ვერც იმას (სათნოებ...