წინასწარმეტყველება ესაიასი 1:13

ძველისა სჯულისა წინასწარმეტყველი ისაია პირველსავე თავსა წიგნისა თვისისასა პირისაგან ღვთისა აყვედრებდა ებრაელთა უსჯულოებასა მათსა და მრავალთა ცუდთა საქმეთა, და გამოუცხადებდა მათ დიდსა მრისხანებასა და სასჯელსა ღვთისასა. სხვათა მწარეთა საყვედურთა შორის იგი ეტყოდა მათ სიტყვათა, რომლითა ჩვენ ვიწყეთ უბნობა ესე: მარხვა, და უქმობა, და დღესასწაულნი თქვენნი სძულან სულსა ჩემსა, მექმენინ მე სიმაძღრედ, არღარა მერმე ულხინო ცოდვათა თქვენთა; საშინელ არს სიტყვა ესე, ძმანო ქრისტიანენო! რისთვის განურისხდა ღმერთი ებრაელთა ეგზომად, რომელ მოსძულდა მათნი დღესასწაულნი და უქმენი და არღარა სურდა მიღება მათგან მსხვერპლისა? თუ სხვაში იყვნენ ებრაელნი დამნაშავენი, დღესასწაულობითა და მარხვითა მაინც ასრულებდნენ ნებასა ღვთისასა, ვინაითგან თვით ღმერთმან დაუწესა რომელნიმე დღენი დღესასწაულად მათდა, მართალია, ძმანო ქრისტიანენო, დღესასწაულთა, მსხვერპლის შეწირვათა ებრაელნი აღსრულებენ ბრძანებისამებრ ღვთისა, კანონიერად სიმარჯვით, გარნა ვინაითგან ყოველნი სხვანი მცნებანი Bღვთისანი დაივიწყეს მათ, ცხოვრება და ყოფაქცევა მათი იყო ცუდ და უმართლო, ამისთვის ღმერთმან დღესასწაულნიც და...

..., თუ ამ შეწყნარების შემდეგაც მრავალმა ვერ აიცდინა დაცემა, ვინ თავიდან აიცილებდა დამღუპველ ცთომილებას, ამგვარი შეწყნარება რომ არ ყოფილიყო? "და იყნოსა უფალმან ღმერთმან სული სულნელებისაჲ". მაგრამ ასე არ (მოექცა) უმადურ იუდეველებს. როგორ? მოისმინე წინასწარმეტყველი, რომელიც ამბობს: "საკმეველი საძაგელ არს ჩემდა" (ეს 1:13), მიუთითებს რა შემომწირველთა შინაგანი განწყობის უწმინდურობაზე. როგორც იქ მართლის სათნოებამ კვამლი და სიმყრალე სულნელების სურნელებად აქცია, ისე აქ შემომწირველთა მანკიერებამ სურნელი საკმეველიც კი საძაგელი გახადა ყნოსვისთვის. ამრიგად, გთხოვ, ვეცადოთ ყოველივეში სუფთა განწყობა გამოვავლინოთ. იგი ყოველი სიკეთის მიზეზი ხდება. სახიერი უფალი, ჩვეულებისამებრ, ყურადღებას აქცევს არა ჩვენს მსხვერპლს, არამედ იმ შინაგან განწყობას, რომლითაც ვასრულებთ მათ, და მის მიხედვით ან მიიღებს, ან უარყოფს ჩვენს მსხვერპლს. ამრიგად, ვლოცულობთ თუ ვმარხულობთ, მოწყალებას გავცემთ (რადგან ესენია ჩვენი სულიერი მსხვერპლი) თუ სხვა რაიმე სულიერ საქმეს ვაკეთებთ, ყოველივეს სუფთა განწყობით ვაკეთოთ, რომ ღვაწლის ღირსეული გვირგვინი მივიღოთ. ძალიან უცნაური იქნება, თუ შრომას ვიტვირთავთ, ჯილდოს კი დავკარგავთ, როცა, ანუ, სათნოებას ვასრულებთ არა ღვთისგან დაწესებული კანონების მი...