თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ: ნუ განეყენებინ ქმარი ცოლისაგან, რაჟამს ერთბამად იყვნენ, რაჲთა არა მიეცეს სიძვისა მიზეზი. ხოლო მე ვიხილენ ვიეთნიმე უგუნურნი, რომელთა დააყენნეს ვიეთნიმე, რომელთა ენება ცოლთა თჳსთა ღმრთისათჳს დატევებაჲ და მონაზონ ყოფაჲ, და მოიღეს სიტყუაჲ ესე მოციქულისაჲ მათისა უგუნურებისა მოწამედ, და ვერ გულისჴმა-ყვეს, ვითარმედ მოციქული სხჳსა პირისათჳს იტყვს ამას, რამეთუ, ვინაჲთგან იყვნეს ვიეთნიმე კორინთეს შინა, რომელ თჳნიერ მეუღლეთა მათთა განზრახვისა განეყენნიან მათ ჟამ რავდენმე და კუალად მივიდიან, და ესრეთ, ოდესმე მივიდოდიან და ოდესმე —არა. და იქმნებოდა საქმე ესე მიზეზ მეუღლეთა მათთა მრუშებისა. ხოლო ცნა ესე მოციქულმან და ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან მეუღლენი გისხენ თქუენ და არა სრულიად დაუტეობთ მათ ღმრთისათჳს, ბარე მიზეზ მრუშებისა ნუ ექმნებით. ნუცა განეშორებით ურთიერთას ჟამ რავდენმე, არამედ ოდეს იყოს ჟამი მარხვისა და ლოცვისაჲ, მაშინ მეუღლისაცა განზრახვითა განეყენენით მოცალენისათჳს და კუალად ურთიერთას შეეყვენით, რაჲთა არა განგცადნეს თქუენ ეშმაკმან სიძვითა უთმინოებისა თქუენისათჳს. რამეთუ გამოაჩინა, ვითარმედ ესეცა...
1 კორინთელთა მიმართ 7:4
თარგმანი: აჰა, ესე არს თანანადები პატივი ურთიერთას, რაჲთა არცა ცოლი, არცა ქმარი თჳსთა ჴორცთა ზედა არა უფალ იყვნენ. არამედ ურთიერთას სცვიდენ სიწმიდით საწოლისაგან უცხოჲსა. რამეთუ სხუასა ადგილსა ყოველსავე ზედა ფლობაჲ ქმრისადა მიუცემიეს მოციქულსა, ხოლო აქა სწორად ორთავე მფლობელ ჰყოფს ურთიერთას, ქმარსაცა და ცოლსაცა, ვინაჲთგან ზოგად თანანადებ არს სიწმიდე მამათათჳს და დედათათჳს.
...ვკრძალავდე ან მას უწესობას ვუწოდებდე; პავლე ამის ნებას არ მაძლევს, პირზე აღვირს მადებს და ქალებს ეუბნება: „იქორწინე თუ, არაჲ სცოდე;“ (). მაგრამ ვნახოთ შემდგომიც: „ხოლო უსანატრელეს არს, უკუეთუ ეგრეთ დაადგრეს“ (); ეს ბევრად სჯობს იმას. რატომ? მრავალი მიზეზის გამო. რადგან თუ ქორწინებაზე უკეთესი საერთოდ არ დაქორწინებაა, მით უფრო ეს სჯობს იმას. მაგრამ, ამბობს იგი, ზოგმა ქვრივობა ვერ იტვირთა და უბედურებებში ჩაცვივდა; რადგან ვერ გაიგეს, რა არის ქვრივობა. ქვრივობა ის კი არ არის, რომ მეორედ არ იქორწინო, ისევე როგორც ქალწულობაც ის არ არის, რომ ქორწინება არ გქონდეს გამოცდილი; მაშ რა არის? როგორც იქ კრძალულება და უფალთან დაუბრკოლებლად ყოფნაა საჭირო, ასევე აქაც მარტოობაში დარჩენა, ვედრებებში დაყოვნება და განცხრომისა და ფუფუნებისგან გათავისუფლებაა საჭირო; რადგან ამბობს: „ხოლო რომელი-იგი იშუებდეს, ცოცხლივვე მკუდარ არს.“ (...
...ვ: „პავლე, ჩინებული მოციქული იესუ ქრისტესი“ (), რითაც აჩვენებს, რომ არაფერი მისი არ არის; რადგან მოციქული იმას წარმოთქვამს, რაც მის მომავლინებელს ეკუთვნის. და კვლავ: „ვჰგონებ, ვითარმედ სული ღმრთისაჲ მაქუს მე.“ (). ის სიტყვები, მაშ, ყველა სულიწმინდით წარმოთქვა, ხოლო ეს, რასაც ახლა ამბობს, ღმერთისგან ცხადადაც მოისმინა; ისევე, როგორც ის სიტყვა, რომელსაც ეფესელ ხუცესებთან საუბრისას ამბობდა: „ნეტარ არს მიცემაჲ უფროჲს მოღებისა.“ (), დაუწერელ და დუმილით შემონახულ სიტყვად ჰქონდა მოსმენილი. მაშ, ვნახოთ, ახლა რას ამბობს. რადგან ამბობს: „ხოლო ამას გეტყჳ თქუენ სიტყჳთა უფლისაჲთა, ვითარმედ ჩუენ, ცხოველნი ესე, რომელ დაშთომილ ვიყვნეთ მოსლვასა მას უფლისასა, ვერ მივეწინეთ შესუენებულთა მათ, რამეთუ თავადი უფალი ბრძანებითა და ჴმითა ანგელოზთ მთავრისაჲთა და საყჳრითა ღმრთისაჲთა გარდამოჴდეს ზეცით“ ().
...
...ხებდა, ამისთჳს არა საეროდ, არამედ თჳსაგან მათ ოდენ აზრახა, რომელნი-იგი გამოცდილ და სრულ საგონებელ იყვნეს თავად მოციქულთა. ხოლო შენ საგონებელობაჲ ესე ნუ შეგირაცხიეს დამჴსნელად პატივსა პეტრესსა და მისთანათასა, არამედ ვითარ-იგი თავსა თჳსსა დაიმდაბლებს იჭჳთ თქუმითა, — "ვჰგონებ, ვითარმედ სული ღმრთისაჲ მაქუს" (), და მას უეჭუელად აქუნდა, ეგრეთვე მათთჳსცა უეჭუელსა საქმესა, ვითარცა იჭჳო იტყჳს, რაჲთა ზოგად ყოველთათჳს განაცხადოს, ვითარმედ სწორებით მოყუარე იყვნეს სიმდაბლისა. ხოლო აუწყებს სხუათა თავისა თჳსისათჳს, რამეთუ მათდა საჴმარ იყო ცნობად დაფარულსა პავლეს გონებისასა, ვითარმედ არა ცუდად რბის, არცა ამაოდ ჰაერსა სცემს, არამედ თჳთ უეჭუელ არს და მტკიცედ უწყის მართლგამომეტყუელებაჲ სიტყჳსაჲ მის, რომელი ესწავა მას გამოცხადებითა ქრისტეს მიერითა.
მოციქულისაჲ: არამედ არცაღა ტიტე, რომელი-იგი იყო ჩემ თანა, რამეთუ წარმართღა იყო, იიძულა წინადაცუეთად, შემოსრულთა მათთჳს ძმათა მტყუვართა, რომელნი შემოვიდეს განმსტურობად აზნაურებასა მას ჩუენსა, რომელი მაქუს ქრისტე იესუჲს მიერ, რაჲთა ჩუენ დაგჳმონნენ (2,3-4).
თარგმანი: წარმართ იყო ტიტე და წინადაუცუეთელ, რომლისა არა-იძულებაჲ წინადაცუეთად მოციქულთა მიერ — განცხადებული სამხილებელი იყო მათი, რომელთა უძლურები...