2 კორინთელთა მიმართ 8:20

თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ, ვითარმედ: "მოვიმტკიცებთ ამას, ნუ ვინმე შემიმწინკულოს ჩუენ უხუებაჲ ესე, მსახურებული ჩუენ მიერ". ესე იგი არს, ვითარმედ ამისთჳს ესოდენ გამოცდილთა და წამებულთა კაცთა მოვავლინებთ მსახურებად საქმისა ამის, რამეთუ წინა-განვეკრძალვით, რაჲთა არავინ შეამწინკულოს უხუებაჲ ესე საჴმართა სიმრავლისაჲ, რომელი გუერწმუნების ჩუენ სამსახურებელად, რამეთუ ვინაჲთგან მრავალ იყვნეს საჴმარნი ქველისსაქმედ შეკრებილნი, ესე ოდენ კმა-ეყოფოდა უძლურთა მიზეზად იჭჳსა, — ნუუკუე მო-რასმე-იხუეჭენ წარმღებელნი იგი საჴმრისანი, და ამით სახითა შემწინკულებაჲ იქმნების მსახურებისა ჩუენისაჲ იჭჳსა მისგან უძლურთაჲსა. ესრეთ ყოვლით კერძო განკრძალულებისა სახედ მოგუცა მოციქულმან თავი თჳსი, კაცთა წამებულთა გამოარჩევს დაჴსნისათჳს იჭჳსა, და კუალად იჭუსა მას ვიეთმე ზედა მიაგდებს, და არა განცხადებულად ყოველთა, რაჲთა არა შეაწუხნეს იგინი.

...ადო სიფრთხილით უნდა გავაკეთოთ, რათა უგუნური საბაბიც კი მოვსპოთ. ამიტომ პავლეც ფულის საქმეში ბევრ კაცს აგზავნიდა, ღარიბთა საზრდოს გადასატანად; მიზეზსაც ასახელებს და ამბობს: „ვერიდებით ამას, ნუ ვინმე გუგმობდეს ჩუენ სიმტკიცისა ამისათჳს, რომელი იმსახურების ჩუენ მიერ“ (2 კორ 8:20). რადგან როდესაც დაინახა, რომ ისინი არასწორად დაბრკოლდებოდნენ, ეს არ უგულებელყო და არც არაფრად ჩააგდო; არამედ, რადგან შეეძლო საცდურის მოხსნა, თვით საცდურში ჩავარდნილებზეც წინასწარ იზრუნა. და კვლავ სხვაგან ამბობს: „უკუეთუ საჭმელი დააბრკოლებდეს ძმასა ჩემსა, არა ვჭამო ჴორცი უკუნისამდე, რაჲთა არა ძმაჲ ჩემი დავაბრკოლო“ (1 კორ 8:13). თუმცა ეს ყოველივე თავისთავად განურჩეველი იყო; მაგრამ მაინც, ამბობს, თუ ამას საცდური მოაქვს, თუნდაც მე არ მავნოს, საცდურში ჩავარდნილთა ცხონებას არ უგულებელვყოფ. რადგან თუ დათმობით ცხონებაზე უფრო დიდი ზიანი წარმოიშობა, მაშინ საცდურში ჩავარდნილი უგულებელყავი; ხოლო თუ ასეთი ზიანი არ წარმოიშობა, აღარ....