2 თესალონიკელთა მიმართ 1:9

„რომელთა-იგი საშჯელი მიეჴადოს, მომსრველი საუკუნოჲ, პირისაგან უფლისა და დიდებისაგან ძლიერებისა მისისა, რაჟამს მოვიდეს დიდებად შორის წმიდათა მისთა და საკჳრველებად ყოველთა შორის მორწმუნეთა მისთა" (2 თეს 1:9–10).

1. საუკუნო სასჯელი და წმიდათა დიდება

ადამიანთა შორის მრავლად არიან ისეთნი, რომელთაც კეთილი სასოებანი ცოდვებისაგან თავშეკავებაზე კი არ აქვთ დამყარებული, არამედ იმ აზრზე, რომ გეენა, როგორც ითქმის, მეტად მკაცრი არ არის, არამედ მუქარით ნათქვამზე უფრო ლმობიერი, დროებითი და არა საუკუნო; ამის შესახებაც ბევრს მსჯელობენ. მე კი მრავალი მხრიდან შემიძლია დავამტკიცო არა მხოლოდ ის, რომ გეენა მუქარით ნათქვამზე უფრო ლმობიერი არ არის, არამედ ისიც, რომ ბევრად უფრო მკაცრია, და ეს თვით გეენის შესახებ თქმული სიტყვებიდანაც დავასკვნა. მაგრამ ახლა ამის შესახებ სიტყვას არ დავძრავ; საკმარის შიშს თვით შიშველი სიტყვებიც აღძრავს, თუნდაც მათი აზრი არ განვმარტოთ. <span...

...0:3); მაგრამ „არამედ არა მრავალნი მათგანნი სათნო-იყვნა ღმერთმან“ (1 კორ 10:5). ზოგჯერ კი მომავალს მოიხმობს: „რომელთა-იგი საშჯელი მიეჴადოს, მომსრველი საუკუნოჲ, პირისაგან უფლისა და დიდებისაგან ძლიერებისა მისისა“ (2 თეს 1:9). და კვლავ: „რამეთუ მოიწია მათ ზედა რისხვაჲ სრულიად“ (1 თეს 2:16). „რამეთუ დღემან მან გამოაცხადოს, რამეთუ ცეცხლითა გამოჩინებად არს“ (1 კორ 3:13). და კვლავ: „რამეთუ ამისთვის მიიწევის რისხვაჲ ღმრთისაჲ ნაშობთა მას ზედა ურჩებისათა“ (ეფეს 5:6). მაგრამ ეს სიტყვები მაშინ არის, როცა გონს მოყვანა სჭირდება; ხოლო როცა ნუგეშისცემა სჭირდება, წარსულითაც და მომავლითაც ანუგეშებს: წარსულიდან, როცა ასე ამბობს: „კურთხეულ არს ღმერთი და მამაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, მამაჲ მოწყალებათაჲ და ღმერთი ყოვლისა ნუგეშინის-ცემისაჲ“ (2 კორ 1:3), რომელიც **„ნუგეშ...