...უნაწილა, — კერძოდ, მოტანილის მეათედი ნაწილი გამოუყო, და ამით ყველასთვის მოძღვარი გახდა იმაში, რომ ღვთის მიმართ მადლიერი უნდა იყო და ყველაფრის პირველნაყოფი შესწირო, რასაც ღმერთი მოგვმადლებს. შემდეგ სოდომის მეფემ, პატრიარქის სულგრძელობით გაოცებულმა, უთხრა: „მომცენ მე კაცნი, ხოლო ცხენნი წარასხ თავისა შენისად" (). შესანიშნავია მეფის მადლიერება, მაგრამ შეხედე მართლის სიბრძნისმოყვარეობასაც. „და თქუა აბრაამ მეფისა მიმართ სოდომისა: განვიპყრობ ჴელთა ჩემთა ღმრთისა მიმართ მაღლისა, რომელმან შექმნნა ცაჲ და ქუეყანაჲ. უკუეთუ საბლითგან ვიდრე ტერფადმდე ჴამლისა მოვიღო ყოველთაგან შენთა, რათა არა სთქუა, ვითარმედ: მე განვამდიდრე აბრაამ თჳნიერ ღმრთისა" (). დიდია პატრიარქის სიმდიდრისადმი ზიზღი. მაშ, რატომ უარს ფიცით ამბობს, და ეუბნება: „განვიპყრობ ჴელთა ჩემთა ღმრთისა მიმართ მაღლისა, რომელმან შექმნნა ცაჲ და ქუეყანაჲ"?
6. მელქისედეკი — „მეუფე სიმართლისა" (14:24)
ორ რამეს სურს ასწავლოს სოდომის მეფეს: ერთი, რომ მისი ძღვენი მისთვის უმნიშვნელოა, რითაც დიდ სიბრძნისმოყვარეობას გამოავლენს, და მეორე, რომ სურს ღვთისმოსაობაში მოძღვარი გაუხდეს, და თითქოს ასე ასწავლის: არაფერს ავიღებ შენგან და შენვე მოგ...