რომ ის დიდი სიბრძნით იყო დაჯილდოვებული, ახლა მომხდარით შეგიძლია დარწმუნდე. „და მოიყვანნა იგინი, — ნათქვამია, — ადამისა ხილვად... რაჲძი უწოდოს მათ". ამას ღმერთი იმისთვის აკეთებს, რათა ადამის დიდი სიბრძნე გვიჩვენოს. და კვლავ: „რომელიცა უწოდა ადამ, იგი არს სახელი მათი". თუმცა ეს არა მხოლოდ იმისთვის კეთდება, რომ მისი სიბრძნე ვნახოთ, არამედ იმისთვისაც, რომ სახელთა დარქმევაში ბატონობის ნიშანი ჩანდეს. ადამიანებსაც აქვთ ჩვეულება, თავიანთი ხელმწიფების ნიშნად მონებს, რომელთაც იყიდიან, სახელებს უცვლიან. ისე ღმერთიც ადამს, როგორც მეპატრონეს, ყველა უტყვ ცხოველს სახელს აძლევინებს. ამ სიტყვებს, საყვარელო, უყურადღებოდ ნუ გამოტოვებ, არამედ იფიქრე, რა სიბრძნე იყო საჭირო, რომ სახელი დაერქმია ფრინველთა, ქვეწარმავალთა, მხეცთა, პირუტყვთა და სხვა უტყვთა ამდენ სახეობას — შინაურებს, ველურებს, წყალში მცხოვრებთ, მიწისგან წარმოშობილთ — ყველა მათგანს სახელი დაერქმია, და თანაც საკუთარი, თითოეული სახეობისთვის შესაფერისი. „ყოველთა, — ნათქვამია, — ... რომელიცა უწოდა ადამ..., იგი არს სახელი მათი". ხედავ ხელმწიფების სისრულეს? ხედავ ბატონობის ძალას? იფიქრე,...
დაბადება 2:20
19. გამოსახა უფალმა ღმერთმა მიწისაგან ველის ყველა ცხოველი და ცის ყველა ფრინველი და მიჰგვარა ადამს, რომ ენახა, რას დაარქმევდა. რომელ სულდგმულს რას დაარქმევდა ადამი, მისი სახელიც ის იქნებოდა.20. დაარქვა ადამმა სახელი ყველა პირუტყვს, ცის ფრინველს და ველის ყველა ცხოველს. მაგრამ ადამს არ გამოუჩნდა შემწე, მისი შესაფერი.21. უფალმა ღმერთმა ძილქუში მოჰგვარა ადამს და რა დაეძინა, გამოუღო ერთი ნეკნი და მის ადგილას ხორცი ჩაუდო.
დაბადება თავი 2