დაბადება 22:3

...არული ღვთის ბრძანებებზე დაბლა დასვა, სწრაფად შეუდგა მათ აღსრულებას. „აღდგა, — ამბობს წერილი, — აბრაჰამ განთიად და აღსხნა კარაულსა თჳსსა და წარიყვანნა მის თანა ორნი მონანი და ისაკ, ძე თჳსი, და დაკოდა შეშაჲ მსხუერპლისათჳს, და აღდგა და წარვიდა, და მოვიდა ადგილსა მას, რომელსაცა ჰრქუა მას ღმერთმან მესამესა დღესა" (დაბ 22:3). შენიშნე, როგორ კაცთმოყვარე უფალი თავად ადგილის სიშორით მართლის სათნოებას გამოსცდის. წარმოიდგინე, რა უნდა გაეძლო მართალს სამი დღის განმავლობაში, როცა თავის თავთან ფიქრობდა მიცემულ ბრძანებაზე — იმაზე, რომ საკუთარი ხელებით უნდა დაეკლა ესოდენ საყვარელი ძე, ამასთან ვერავის გაემხელა ამ საქმის შესახებ — და გაოცდი მისი ღვთისმოყვარე და ბრძნული სულით. მისთვის მოცემული ღვთის ბრძანების მთელი მნიშვნელობის გაცნობიერებით, იგი საქმეს არავის უმხელს, არც მსახურებს, არც თავად ისაკს, არამედ მარტო თავისი თავით ასრულებს ამ ღვაწლსა და ადამანტივით შეურყეველი რჩება, თავისი სულის მთელ მამაცობას იჩენს, ბევრს არ ფიქრობს, არამედ სრული მზადყოფნით ემორჩილება ღვთის ნებას. მითითებულ ადგილთან მისვლისას, „აღიხილნა, — ამბობს წერილი, — აბრაჰამ თუალნი თჳსნი და იხილა ადგილი იგი შორით და ჰრქუა... მონათა თჳსთა: დასხედით მანდა კარაულისა თანა" (დაბ 22:4–5). შენიშნ...