დაბადება 24:32

აი, როგორ ზრუნავდნენ სტუმართმოყვარეობაზე ადამიანები, რომლებიც ჯერ კიდევ შეცდომაში იყვნენ. „და წყალი დასაბანელად ფერჴთა მისთა და ფერჴთა მისთანათა კაცთასა; და დაუგნა მან პურნი ჭამად" (დაბ 24:32-33). მაგრამ შენიშნე მონის კეთილგონიერება. რას ამბობს? „არა ვჭამო ვიდრე თქუმადმდე სიტყუათა ჩემთა". თქვენ, ამბობს, თქვენი საქმე გააკეთეთ, მაგრამ მე ჩემს მოსვენებაზე არ ვიფიქრებ, ვიდრე არ ვაგიხსნით მიზეზს, რომლისთვისაც ასეთ შორეულ გზაზე გამომგზავნეს, და რატომ მოვედი აქ ქანაანიდან, და როგორ შემოვედი თქვენს სახლში — რომ ყველაფერი შეიტყოთ და თქვენც ჩემი ბატონისადმი კეთილგანწყობა გამოიჩინოთ. და დაიწყო ამბავი ასე: „მონაჲ აბრაჰამისი ვარ მე. უფალმან აკურთხა უფალი ჩემი ფრიად... და მისცნა მას ცხოვარნი და ზროხანი, ოქროჲ და ვეცხლი, აქლემი და ვირნი. და უშვა სარრა, ცოლმან უფლისა ჩემისამან, ძე ერთი უფალსა ჩემსა შემდგომად დაბერებისა მისისა და მისცა მას ყოველი, რაოდენი-რაჲ იყო მისი" (დაბ 24:34-36). შეხედე, რა გულმოდგინეობით მოუყვება მათ ყველაფერს. აბრაჰამის მონა ვარ,...