დაბადება 27:41

...გასაჭირის შემდეგ ისეთ დიდებას მიაღწია, რომ მისი შთამომავლობა ურიცხვ სიმრავლემდე გავრცელდა და მთელ ხალხს მისი სახელი ეწოდა. ახლა კი საღვთო წერილი მისი ძმის ისეთ რისხვას გვიჩვენებს, რომ მკვლელობაცა კი ჩაიფიქრა, ამბობს: „და ძჳრსა უთქმიდა ესავ იაკობს კურთხევისა მისთჳს, რომლითა აკურთხა იგი ისაკ, მამამან მისმან“ (დაბ 27:41). ეს რომ არა უბრალო დროებითი რისხვა იყო, (წერილი) მისი ბოროტების განსაკუთრებულ ძალას მიუთითებს: „ძჳრსა უთქმიდა“, ამბობს, ანუ მუდმივად მტრობდა, ბოროტებაში ჯიუტობდა, ისე, რომ თავად მისი სიტყვებიდანაც აშკარა ხდებოდა მისი სულის სიღრმეში დაფარული განზრახვა. „და თქუა ესავ, — ნათქვამია, — გონებასა თჳსსა: მოიწინენ დღენი სიკუდილისა მამისა ჩემისანი და მოვკლა იაკობ, ძმაჲ ჩემი“ (დაბ 27:41). ჭეშმარიტად, განრისხებული ჭკუაზე არანაკლებ ცოფიანობს, ვიდრე თავად ეშმაკეულნი. შეხედე, როგორ შეიჭრა ეს ეშმაკი და ეშმაკეულთა მსგავსად გახელებულს ხდის და აიძულებს ყველაფერი აშკარას საწინააღმდეგოდ აკეთოს; ისინი არც ხედავენ რას საღად, არც აკეთებენ რას როგორც საჭიროა, არამედ ყველაფერს აკეთებენ, როგორც დაზიანებული გრძნობის ადამიანები, რომლებმაც თვით მსჯელობის უნარიც დაკარგეს. ასევე რისხვით ანთებულნიც ვერ იცნობენ გარ...