...ჩააგონოს, რომ მიწა ასეთი სისხლით არ შეიღებოს. ამისთვის სწრაფ სიკვდილსაც არ გაძლევ, რათა შენი საქციელი დავიწყებას არ მიეცეს; დაგავალებ სიცოცხლის ტარებას, სიკვდილზე უფრო მძიმეს, რათა თვით გამოცდილებით შეიცნო, რა დანაშაული ჩაიდინე. „და თქუა კაინ უფლისა მიმართ ღმრთისაჲ: უფროჲს არს ცოდვაჲ ჩემი მოტევებისა ჩემისა" (). ბევრი რამ და ძალზე სასარგებლო ჩვენი ცხონებისთვის შეიძლება აქედან ვისწავლოთ, თუ ყურადღებიანი ვიქნებით. „და თქუა კაინ უფლისა მიმართ ღმრთისაჲ: უფროჲს არს ცოდვაჲ ჩემი მოტევებისა ჩემისა". აჰა, სრული აღსარება! ასე დიდია, ამბობს, ჩემი ცოდვა, რომ მიტევებას ვერ მივიღებ. აჰა, იტყვის (ვინმე), მან აღიარა (ცოდვა) და დიდი ზუსტობით აღიარა. მაგრამ ამისგან არანაირი სარგებელი, საყვარელო, რადგან აღსარება არადროულია. ეს თავის დროზე უნდა გაეკეთებინა, როცა მსაჯულის მოწყალებაზე მიქცევა შეიძლებოდა. ახლა გაიხსენეთ ის, რაზეც ცოტა ხნის წინ ვლაპარაკობდი, — რომ იმ საშინელ დღეს და იმ მიუკერძოებელ სამსჯავროზე თითოეული ჩვენგანიც აღიარებს თავის ცოდვებს, თვალწინ იმ საშინელ სასჯელებსა და გარდაუვალ ტანჯვებს რომ იხილავს, მაგრამ არანაირ სარგებელს ვერ მიიღებს, რადგან დრო გაუშვა.
სინანულს აქვს თავისი ადგილი და გამოუთქმელი ძალა, სანამ სასჯელი ჯერ კიდევ არ არის...