დაბადება 43:7

...მოტანეთ ჩემ თავზე? რომ არ გეთქვათ ეს, არც სიმეონს დავკარგავდი და არც ამას მოითხოვდა. „ხოლო მათ ჰრქუეს: კითხჳთ მკითხვიდა ჩუენ კაცი იგი ნათესავსა ჩუენსა: უკეთუ მამაჲ თქუენი ცოცხალ-ღა არს, ანუ თუ გივის ძმაჲ? და ჩუენ უთხართ მას კითხჳსა მისისაებრ. ჩუენ რაჲ უწყოდეთ, თუ მრქუას ჩუენ: ვითარმედ მოიყუანეთ ძმაჲ თქუენი?" (დაბ 43:7); ნუ ფიქრობ, ეუბნებიან, რომ ჩვენ ნებაყოფლობით მოვუყევით იმ კაცს ჩვენი ოჯახის შესახებ. მან, მსტოვრებად რომ მიგვიჩნია, დაგვაკავა და დაწვრილებით გამოგვკითხა ჩვენი გარემოებების შესახებ; ამიტომ მას სამართლიანად ყოველივე რომ აგვეხსნა, ეს ვუთხარით. „ჰრქუა მას იუდა: მოავლინე ყრმაჲ ეგე ჩემ თანა და აღვდგეთ და წარვიდეთ, რათა ვსცხოვნდეთ და არა მოვსწყდეთ" (დაბ 43:8). მე, ამბობს, ჩამაბარე, რათა გზას დავადგეთ; წინააღმდეგ შემთხვევაში გადარჩენის არანაირი იმედი აღარ გვრჩება, რადგან საჭმელი ამოიწურა, ხოლო სხვაგან სარჩოს ვერსად ვიპოვით. „მე თავს-ვიდვა ეგე და ჴელთა ჩემთაგან იძიე, უკუეთუ არა მოვიყუანო და დავადგინო ეგე შენ წინაშე, შეცოდებულ ვიყო შენდა ყოველთა დღეთა. და უკეთუმცა არა დავყოვნეთ, აწმცა მოქცეულ ვართ ორგზის" (დაბ 43:9–10). შენი თანალმობა შვილის მიმართ, ამბობს, ჩვენ ყველას დაღუპვას გვიმზადებს. მა...