დაბადება 44:8

...ჰრქუეს: რად იტყჳს უფალი ჩუენი სიტყუასა მაგას?"** (დაბ 44:7). რატომ, ეუბნებიან, გვდებ იმ ბრალს, რაშიც სრულიად უდანაშაულონი ვართ? „ნუ იყოფინ ჩუენდა, მონათა შენთა სიტყჳსა მაგისებრ"; ჩვენ ამას არასოდეს ვიზამდით. ორმაგი ვერცხლი მოვიტანეთ და როგორ მოვიპარავდით ვერცხლს ან ოქროს (დაბ 44:8)? და თუ ასე ფიქრობ, მაშინ „რომლისაცა თანა იპოოს" ის ჭურჭელი, რომელმაც ეძებ, „მოკუედინ", რადგან ასეთი თავხედობა გაბედა, „და ჩუენმცა ვართ უფლისა შენისა მონა" (დაბ 44:9). სინდისის რწმენა ამ კადნიერებით ლაპარაკის საშუალებას აძლევდა. „ხოლო მან ჰრქუა: და აწ ვითარ იტყჳთ, ეგრე იყავნ. ვის თანა-ცა იპოოს ბარძიმი იგი, იყავნ ჩუენდა მონა", ხოლო თქვენ გაშვებულნი იქნებით (დაბ 44:10). ეს რომ თქვა, ჩხრეკის ნება მისცეს და „იწყო და აღიხილვიდა უხუცესითგან, ვიდრემდე მოვიდა უმრწემესისა". და ძაძა რომ გახსნა, ბარძიმი მასთან იპოვა (დაბ 44:12). ესეც გონებას დაუბნელებდა. **„დაიპეს სამოსელი მათი და აჰკიდეს კაცად-კაცადმან ტჳრთი თჳსი კარაულსა მათთა და მიიქცეს ქალაქად. შევიდა იუდა და ძმანი მისნი იოსებისა... და დაცჳვეს წინაშე მის...