...რადგან სადაც ტახტია, იქ სასუფევლის სიმბოლოა; და სადაც ერთი ტახტია, იქ იმავე სასუფევლის თანასწორპატივობაა. ამიტომაც პავლე ამბობდა: „რომელმან შექმნნა ანგელოზნი მისნი სულად და მსახურნი მისნი ალად ცეცხლისა. ხოლო ძისათჳს იტყჳს: საყდარი შენი, ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდე“ ().
ასევე დანიელიც ხედავს: ერთი მხრივ, მთელ ქმნილებას, ანგელოზებსა და მთავარანგელოზებს, რომლებიც დგანან, მეორე მხრივ კი - კაცის ძეს, რომელიც ღრუბლებზე მოდის და ძველ დღეთამდე აღწევს. და თუ ასე თქმა ვინმეს საცდურად ექცევა, მოისმინონ, რომ იგი მარჯვენით ზის, და ამ საცდურისგან გათავისუფლდნენ. რადგან როგორც ჩვენ არ ვამბობთ, რომ იგი მამაზე დიდია იმიტომ, რომ მარჯვენით ყველაზე პატივდებული დასაჯდომი აქვს, ასევე შენც ნუ იტყვი, რომ იგი ნაკლებია და უფრო დაბალი, არამედ თქვი, რომ თანამოპატივე და თანასწორია. სწორედ ამას ცხადყოფს დასაჯდომის თანაზიარება. „ვიდრემდის დავსხნე მტერნი შენნი ქუეშე ფერჴთა შენთა“ ()....