ეფესელთა მიმართ 1:10

თარგმანი: აღსავსებად ჟამთა უწოდს არა ლიტონად, არამედ წინაჲსწარითა განგებულებითა, აღსასრულსა ჟამთასა ქმნილსა მოსლვასა და ჴორცთშესხმასა ძისა მხოლოდშობილისასა, რაჟამს ყოველივე ეჩუენა ღმერთსა ანგელოზთა მიერ და შჯულისა და წინაჲსწარმეტყუელთა, და რაჟამს ამით ყოვლითა ვერ შესაძლებელ იქმნა ცხორებაჲ კაცთაჲ, და განწირული მიახდა წარსაწყმედელად, მაშინ ჟამიერ ყო ჴორცთა შესხმაჲ ძისაჲ, რაჲთა ეწიოს მადლით განმართლებად და ცხორებად ცოდვისა მიერ წარწყმედად მიახლებულთა.

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ ინება ყოვლისავე შეცვალებაჲ, რამეთუ თავად-ყოფად შეცვალებასა მსწრაფლსა იტყჳს, რომელი იქმნა ქრისტეს მოსლვითა, რამეთუ შეჰმოსა კაცთა უხრწნელებაჲ და ცათა კრებულნი იხარებდეს, არებდეს ამას ზედა, რამეთუ განიდევნა ყოველი სალმობაჲ, მწუხარებაჲ და სულთქმაჲ.

...). ნახე წინასწარმეტყველის სიზუსტე: იგი მხოლოდ მოვლენებს კი არ ამბობს, არამედ დროსაც აღნიშნავს. რადგან რასაც პავლე ამბობს: „ხოლო ოდეს მოიწია აღსასრული ჟამთაჲ“ (გალატ. 4:4), და სხვაგანაც: „განგებულად აღვსებისა მის ჟამთაჲსა“ (ეფეს. 1:10), ამასვე ამბობს წინასწარმეტყველი: „უკანასკნელთა დღეთა“ (ესაია 2:2). ხოლო „მთას“ იგი ეკლესიასა და მოძღვრებათა დაუძლეველობას უწოდებს. როგორც მთებს თუნდაც ურიცხვი ლაშქარი დაესხას თავს, მშვილდებს ჭიმავდეს, შუბებს ისროდეს და საბრძოლო მანქანებს მიაყენებდეს, მთებს ვერაფერს ავნებს, არამედ საკუთარ ძალას დაშლის და ისე წავა; ასევე ყველამ, ვინც ეკლესიას ებრძოდა, იგი ვერ შეარყია, არამედ საკუთარი ძალა დაკარგა და შერცხვენილი დარჩა: დარტყმისას იშლებოდნენ, სროლისას უძლურდებოდნენ და მოქმედებისას თვით ტანჯულთაგან მარცხდებოდნენ; ეს კი გამარჯვების საკვირველი სახეა, ადამიანებისთვის კი არა, მხოლოდ ღმერთისთვის შესაძლებელი. რადგან ეკლესიის საკვირველება ის კი არ არის, რომ გაიმარჯვა, არამედ ის, რომ სწორე...