ესაია 58:7

...ეც ზრუნვაა. ხოლო ვინც საკუთარებზე, და განსაკუთრებით სახლეულებზე, ანუ ნათესაობით დაკავშირებულებზე არ ზრუნავს, პავლეს თქმით, ურწმუნოზე უარესია. ამას ამბობს წინასწარმეტყველთა მთავარი ესაიაც: „თჳსთაგანი თესლისა შენისათა არა უგულებელს-ჰყო“ (ესაია 58:7).

რადგან თუ ვინმე ნათესაობით ახლობლებსა და სისხლით დაკავშირებულებს უყურადღებოდ დატოვებს, სხვების მიმართ როგორ იქნება მოსიყვარულე? განა ყველანი დიდებისმოყვარეობად არ ჩათვლიან ამ საქმეს, როცა იგი უცხოებს სიკეთეს უკეთებს, თავისიანებს კი უგულებელყოფს და მათდამი წყალობას არ იჩენს? ანდა რა, როცა სხვებს სარწმუნოებას ასწავლის, მათ კი ცდომილებაში უყურებს, თუმცა სიკეთის კეთებაში უფრო მეტი შესაძლებლობა და უფრო დიდი უფლება აქვს? ფრიად ასეა; განა არ იტყვიან: „მოსიყვარულენი არიან ქრისტიანები, რომლებიც საკუთარებს უყურადღებოდ ტოვებენ?“ და იგი, ამბობს, „ურწმუნოჲსა უძჳრეს“ (1 ტიმ 5:8) არის....

...ეშ აყენებ? ნუთუ ეს ყოველგვარი ბრალდებისა და განკიცხვის ღირსი არ არის? არა — გევედრებით — არ ვაკეთოთ ეს, არამედ — „განჴსენ ყოველი საკრველი სიცრუისა“ (ესაია 58:6) და „დაუნეცვე მშიერსა პური შენი“ (ესაია 58:7)³; ყველაფერი დანარჩენიც ვაკეთოთ, რასაც შეუძლია მოგვიპოვოს ღმერთთან კადნიერება, რათა მივიღოთ აღთქმული სიკეთენი.

ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

სათარგმნო შენიშვნები

1. ბოლო გამონათქვამი რამდენიმე სამოციქულო ადგილის შეჯამებაა და წყაროდან ითარგმნა. ↩
2. ოქროპირი ძველი ქართული მუხლის ფრაგმენტს აწმყო დროით გადმოსცემს. ↩
3. ბერძნული ბოლო წინადადება დოქსოლოგიითა და ამინით სრულდება, მაგრამ ქართული დოქსოლოგია მთავარ ჩარჩოს ეკუთვნის. ↩