იერემია 2:10

...* (მათე 12:42). იერემიაც კვლავ ამბობს: „წადით ქეტიმის კუნძულებზე და იხილეთ; კედარში გაგზავნეთ და გაიგეთ, შეცვლიან თუ არა წარმართნი თავიანთ ღმერთებს; ჩემმა ერმა კი თავისი დიდება შეცვალა იმით, რისგანაც სარგებელს ვერ მიიღებს“ (იერემია 2:10–11)⁴. ასე აჩვენებს, რომ სჯულდება მძიმე არ არის, და იმასაც, თუ რა საზომს ითხოვს ადამიანებისგან: იმას, რისი აღსრულებაც უგონო არსებებისთვისაც ადვილია და თვით უგონოთა შორის უფრო უგუნურთათვისაც. მაგრამ ვინმე იტყვის, რომ იმ არსებებს პატრონის ცნობა ბუნებით აქვთ. მაგრამ რაც მათში ბუნებით აღესრულება, ჩვენ შეგვიძლია არჩევანით აღვასრულოთ. „იცნა ჴარმან მომგებელი“ (ესაია 1:3): მათ წინ ნიჭის გამორჩეულობას კი არ უდებს, არამედ მათი ბოროტების სიჭარბითაც ბრალდებას ზრდის. რადგან, როგორც მათ შესარცხვენად სტიქიონებს უხმობს, ასევე კ...

...სწავლისაგან წერილთაჲსა არა მოხუალ გულისჴმის-ყოფად, ამისთჳს მაიძულებ წარმართთა მო-ღებად სახედ, ვითარცა-იგი ოდესმე ყო ღმერთმან ჰურიათა მიმართ წინაწარმეტყუელისა მიერ, რამეთუ იტყჳს: „წარვედით ჭალაკთა ქეტემისათა და კედარს მიავლინეთ და ცანთ, უკუეთუ ცვალნიან წარმართთა ღმერთნი მათნი, და იგინი არა ღმერთ არიან“. (იერ. 2,10-11) და კუალად პირუტყუთა და იძრვის-თა მოართუამს სახედ უგულისჴმოთა მრავალგზის: ჯინჭველსა და ფუტკარსა და ესევითართა მრავალთა; „იქმენო, ვითარცა ჯინჭველი, ჵ მცონარო“, - იტყჳს სოლომონ, - „და ჰბაძევდ გზათა მისთა. ანუ მივედ ფუტკრისა და ისწავე, ვითარ-იგი მოქმედ არს“. (იგავ. 6,6,8) ეგრეთვე აწ მეცა გეტყჳ: მიხედენ წარმართთა და შეიკდიმე შენ, მორწმუნეო, და ნუ იტყჳ, თუ: ჩუეულებასა ვერ მოვიწყუედ. იგინი კაცთათჳს ესრეთ მოსწრაფე იყვნეს, რაჲთა სათნოეყვნენ მათ, და შენ ღმრთისათჳს არა იღუაწოა მცირედ, რაჲთა სათნო-ეყო მას? უკუეთუ იტყჳ, თუ ძნელ არს ჩუეულებაჲ, ჰე, უწყი ესე მეცა. ამისთჳს გეტყჳ: ნუ მოხუალ ჩუეულებასა ბოროტსა; უკუეთუ მოსრულ ხარ, იღუაწე მცირედ, და კუალად დაიჴსნას ჩუეულებაჲ იგი. ძნელ არს ჩუეულებისა მოწყუედაჲ, გარნა არა შეუძლებელ არს, მოღუაწებაჲ უჴმს მცირედი, და ყოველივე კეთილად აღესრულოს. მცირედ ჟამ თუ დაითმი...