იოანეს სახარება 1:26

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲღა თქუან აწ ჰურიათა? რამეთუ აჰა ესერა სა-შჯელი შეუნდობელი განუმზადეს თჳთ მათ თავთა თჳსთა ზედა, რამე-თუ სარწმუნოდ შეჰრაცხეს იოვანე და ესრეთ ჭეშმარიტად, რომელ არა თუმცა სხუასა წამებდა, არამედ თავისაცა თჳსისათჳს რაჲთამცა ეთქუა, ჰრწმენა; რამეთუ თავისა თჳსისათჳს მათი გურწამს, რომელნი ფრიად ჭეშმარიტისა მეტყუელად გუაქუნდენ. და ვინაჲთგან ესრეთ სარწმუნოდ აქუნდა იოვანე, რაჲსათჳს არა ჰრწმენა წამებაჲ მისი, რომელი წამა მან ქრისტესთჳს? და მიავლინნეს მისა კაცნი ესე რაჲ წარჩინებულნი, მღდელნი და ლევიტელნი, და მან აღიარა წინაშე ყოველთა, ვითარმედ: არა ვარ ქრისტე, არცა ელია, არცა წინაჲსწარმეტყუელი იგი, და გამოაჩინა უზეშთაესობა ქრისტესი, და ვითარმედ: ჩემი ნათლის-ცემაჲ მცირე არს, ხოლო მისი იგი - დიდ და მაღალ, და შემოიყვანა შორის ესაიაჲს წინაჲსწარმეტყუელებაჲ, რომელი-იგი უფლით ხადის მას და იოვანეს - მსახურად. და ამას ყოველსა ზედა არა ჯერ-იყოა რწმუნებაჲ და თაყუანის-ცემაჲ წამებულისაჲ მის და ღმრთად აღსაარებაჲ მისი? „ხოლო შორის თქუენსა მდგომარე არსო, რომელი თქუენ არა უწყით“. რამეთუ ვითარცა ჩანს, თჳთ უფალი შორის ერსა მას აღრეულ იყო, ვითარცა...

...ვითარმედ: ეტყოდა მომავალთა მისა: „მე ნათელგცემ წყლითა, ხოლო შემდგომად ჩემსა მოვალს უძლიერესი ჩემსა, რომლისა არა ღირს ვარ საბელსა ჴამლთა მისთასა განჴსნად“. (შდრ. მათ. 3,11); (მარკ. 1,8,7); (ლუკ. 3,16); (იოან. 1,26-27) ხოლო ამისთჳს უწინარეს მოსლვისა ქმნა ესე, რაჲთა რაჟამს მოვიდეს, ადვილად ჰრწმენეს მისი, ვინაჲთგან პირველვე განმზადებულ იყოს გონებაჲ მათი, რამეთუ უკუეთუმცა ყოლადვე არა ასმიოდა უფლისათჳს, და მეყსა შინა იხილესმცა და მაშინღა ესმოდამცა მისთჳს, არა ირწმუნებდეს უნდოებისა მისთჳს სახისა მისისა და სიმდაბლისა მისთჳს ფრიადისა, რამეთუ ესევითარი სიმდაბლე აქუნდა ქრისტესა, რომელ სამარიტელნი და მეზუერენი და მეძავნი კადნიერებით მიეახლებოდეს მას. და ვითარცა ვთქუ, უკუეთუმცა მაშინ ოდენ იტყოდა მისთჳს იოვანე, ოდეს მოვიდა, არამცა ჰრწმენა მისი.

ხოლო ვინაჲთგან წინაჲთვე განჰმზადნა გონებანი მათნი წინამორბედმან, რაჲთამცა მო-რაჲ-ვიდა, ჰრწმენა მისი. ხოლო რაჲ არს სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „პირველ ჩემსა იყო“? ესე იგი არს, ვითარმედ ბრწყინვალე იყო და პატიოსან. და ნუ ჰგონებთო, ვინაჲთგან მე პირველ მოვედ ქადაგებად, უზეშთაესმცა ვიყავ, რამეთუ ფრიად უდარეს ვარ მე, და ესეო...