მალაქია 3:15

...საც მკვიდრდებოდა. რადგან ზოგიერთი იუდეველიც ამბობდა: „ვიმარხეთ და არა იხილე“ (ესაია 58:3); და: „ყოველი მოქმედი ბოროტთაჲ კეთილ წინაშე უფლისა“ (მალ 2:17); და: „აღეშენებიან მოქმედნი უსჯულოთანი“ (მალ 3:15) და „ჩუენ ვჰნატრით უცხოთა“ (მალ 3:15); და: „არა მართალ არს გზაჲ უფლისაჲ“ (ეზეკ 33:17). ნეტარი იობიც, როდესაც იმ განსაცდელში ჩავარდა, ამას იუდეველთა მსგავსი განწყობით არ ამბობდა და არც ამგვარს გულისხმობდა — ნუმც ყოფილა! თუმცა მაინც ამბობდა: „იყო ხოლო თუმცა ვინ შუამდგომელ და მამხილებელ და რომელმანცა ისმინა შორის ჩუენსა“ (იობ 9:33). „განმაშორენ ჩემგან კუერთხი მისი და შიში მისი ნუ შემაძრწუნებნ მე“ (იობ 9:34). სწორედ ამის გამო ღმერთი ეუბნება მას: „მე გკითხვიდე და შენ მომიგებდ მე“ (იობ 38:3)....

...); ხოლო სხვაგან საყვედურდებიან, რადგან დრტვინავდნენ და ამბობდნენ: „ყოველი მოქმედი ბოროტთაჲ კეთილ წინაშე უფლისა და მათ შორის სათნო იყო მან“ (მალ 2:17). და კიდევ: „და აწ ჩუენ ვჰნატრით უცხოთა. და აღეშენებიან მოქმედნი უსჯულოთანი“ (მალ 3:15). ნუთუ, აჰა, ეს ყოველივე წიგნში არ არის დაწერილი?

სხვები დრტვინვის გამო დაიღუპნენ, როგორც პავლე ამბობს: „ნუცა ვდრტჳნავთ, ვითარცა-იგი მათგანნი ვინმე დრტჳნვიდეს და წარწყმდეს მომსრველისა მისგან“ (1 კორ 10:10). და როდის დრტვინავდნენ? მაშინ, როცა ამბობდნენ: „არა ყოფისათჳს საფლავთასა ეგჳპტეს გამომიყუანენა ჩუენ მოსიკუდიდ უდაბნოსა ზედა?“ (გამ 14:11). სხვები კი გართობის გამო, როგორც ამბობს: „დასხდა ერი იგი ჭამად და სუმად და აღდგეს სიმღერად“ (გამ 32:6). სხვები კი ლანძღვის გამო....