მარკოზის სახარება 6:7

(თ. 6, მ. 1-3)

1. და გამოვიდა მიერ და მოვიდა თჳსა მამულად, და მოსდევდეს მას მოწაფენი მისნი. 2. და იყო შაბათი, და იწყო შესაკრებელსა მათსა სწავლად მათა. და მრავალთა, რომელთა ესმოდა, განუკჳრდებოდა და იტყოდეს: ვინაჲ არს ესე ამისა? ანუ რაჲ არს სიბრძნე ესე მოცემული ამისა, და ძალნი ესოდენნი, ჴელთაგან ამისთა რომელნი იქმნებიან? 3. ანუ არა ესე არსა ხუროჲსაჲ მის და ძე მარიამისი და ძმაჲ იაკობისი და იოსესი, იუდაჲსი და სიმონისი? და დანი მისნი ყოველნი ჩუენ თანა არიან? და დაჰბრკოლდებოდეს მისა მიმართ.

უფალი მოდის მშობლიურ მხარეში იმიტომ, კი არა, თიტქოს არ იცოდა უყურადღებობას რომ გამოიჩენდნენ, არამედ იმიტომ, რომ შემდგომში არ ეთქვათ: ის რომ მოსულიყო, ვირწმუნებდითო. მოდის აგრეთვე, რათა ამხოლოს შურიანი ზნე თავისი თანამემამულეებისა; რამეთუ მაშინ, როდესაც ასე ამკობდა მათ სამშობლოს როგორც მოძღვრებით, ისე სასწაულებით, ამის ნაცვლად ამცირებდნენ უფალს მისი რარიბული წარმომავლობის გამო. აი როგორი ბოროტებაა შური! ის ყოველთვის ცდილობს დააბნელოს კეთილი და არ აძლევს საშუალებას მოშურნეებს დაინახონ იგი. მსგავსად ამისა, ახლაც მრავალნი თავიანთი კეთილგანწყობისა...

...გამოგონება, საიდანაც უამრავი ერესიც წარმოიშვა, ამას ახლავე შეიტყობთ. მართლაც, ჩვენ შევნიშნავთ (და ამ შენიშვნით ვიმედოვნებთ, რომ მოგონილის მოყვარულებს ბაგეს სავსებით დავუკრავთ), რომ წერილში ძალიან ხშირად იხმარება წყვილის რიცხვი. ასე, როცა იესო ქრისტემ თავისი მოწაფეები ქადაგებისთვის წარავლინა, „ორ-ორისა" წარავლინა (მარკ 6:7), თვითონაც თორმეტნი იყვნენ და სახარებათა რიცხვიც ოთხია. თუმცა არ არის საჭირო, საყვარელნო, ამის შესახებ მსჯელობა, რადგან თქვენ საკმარისად ხართ მომზადებულნი, რომ ასეთი (ცარიელ ლაპარაკის მოყვარულთ) ყური დახშოთ. ახლა უნდა ვთქვათ, რატომ ბრძანა ღმერთმა „წმიდათაგან შვიდ-შვიდი" შეყვანა კიდობანში. უფრო მეტი წმიდა ცხოველი ღმერთმა იმისთვის ბრძანა შეეყვანა, რათა მართალსაც და მასთან ერთად ამ ცხოველებით მოსარგებლეებსაც ნუგეში ჰქონოდათ; ხოლო რაც შეეხება „შვიდ-შვიდს", ამის მიზეზიც, თუ შეიტყობთ, მართლის ღვთისმოყვარე განწყობის უძლიერეს მტკიცებულებად იქცევა. რადგანაც კაცთმოყვარე ღმერთმა იცოდა ამ კაცის სიკეთე, იცოდა, რომ ის, მართალი რომ იყო და უფლის ასეთი სიყვარული რომ განეცადა და წარღვნის დაღუპვას რომ გადაურჩა, ისურვებდა, უბედურებისგან გათავისუფლებისა და კიდობნიდან გამოსვლის შემდეგ, მადლიერება გამოეჩინა და თავისი ცხონების სამადლობლად მსხვ...