მიქა 6:7

...საყურადღებოა, რომ წინასწარმეტყველთა წიგნებში ღმერთი არაფერს ისე დაჟინებით არ ითხოვს, როგორც უსამართლოდ დაჩაგრულთა შეწევნას. ამგვარადვე სხვაგანაც, მიქასთან, როცა იუდეველები ამბობენ: „უკეთუ მივსცნე პირმშონი ჩემნი უთნოობისათჳს, ნაყოფი მუცლისა ჩემისაჲ ცოდვისათჳს სულისა ჩემისა?“ (მიქ 6:7), მან დაურთო და თქვა: „მიგეთხრა შენ, ჵ კაცო, რაჲ კეთილ, ანუ რასა ეძიებს შენგან უფალი, არამედ ქმნასა მსჯავრისასა და შეყუარებასა წყალობისასა და მზად-ყოფასა სლვად უფლისა თანა ღმრთისა შენისა“ (მიქ 6:8). და კვლავ დავით წინასწარმეტყველი ამბობდა: „წყალობასა და სამართალსა გაქებდე შენ, უფალო“ (ფსალმ 100:1). ახლა კი სიტყვებს: „და მოვედით“ (ესაია 1:18) მივუბრუნდეთ. ჯერ სიმართლის საქმეებით შეაიარაღა ისინი და მხოლოდ ამის შემდეგ მიიყვანა სამსჯავროზე; ჯერ ასწავლა, როგორ ჩამოეხსნათ ბრალდებები, და მხოლოდ მაშინ მოსთხოვა პასუხი, რათა დაცვის გარეშე არ დაეჭირა და არ განეკითხა. ამიტო...