თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: "და დაჯდა თითოეულად კაცად-კაცადსა მათსა ზედა", რაჲთა აჩუენოს, ვითარმედ ყოველი კაცი, რომელი ერთგულებით ჰმონებდეს ღმერთსა, საყდარ მისსა არს ქერობინებრ, ვითარცა მის შორის განმსუენებელი ნებისა ღმრთისაჲ. ხოლო რაჲსათჳს არა პირსა მათსა შევიდა, რომელთა-იგი მისცემდა ენათა ცეცხლისათა, არამედ თავსა ზედა მათსა დაჯდა? — ამისთჳს, რაჲთა არა ჰგონონ, ვითარმედ თავით თჳსით იტყჳან, რასა-იგი იტყჳან, და ვითარცა წყალნი იგი ზეცით გარდამომავალნი უპირატეს უკუე თავსა ზედა მთათა მაღალთასა იწყებენ და მიერ ღელეთა და ჴევთა მიმართ მოიწევიან, ეგრეთვე სული იგი მთავრობისაჲ პირველად თავსა ზედა დაჯდა, რომელ არს სამთავროჲ გონებისაჲ, და მიერ, ვითარცა მთით მაღლით, განეზავა უშინაგანესსა თავისასა, და შთამოიწია პირად და გულად და ყოვლითურთ ყოველი გუამი აღავსო თავისა მიერ, რამეთუ მოძღურად ყოვლისა სოფლისა ჴელნი დაესხმოდეს მოციქულთა, ხოლო ჴელთდასხმაჲ თავსა ზედა ჯერ-არს. და დაღაცათუ პირველ ქრისტეს მიერ ჴელთდასხმულ იყვნეს მოციქულნი, არამედ ჰურიათა ოდენ ქადაგებად და არა წარმართთაცა. ამისთჳს სულმან წმიდამან ყუელისა სოფლისა ქადაგად ჴელთდასხმულ-ყვნა თავსა...
მოციქულთა საქმეები 2:3
2. ანაზდად იგრგვინა ზეცით, თითქოს გრიგალი აგუგუნდაო, და აავსო მთელი სახლი, სადაც ისინი ისხდნენ.3. და მოევლინა მათ ენები, თითქოს ალისანი, და სათითაოდ მოეფინა ყოველ მათგანს.4. ყველანი აღივსნენ სულით წმიდით და სხვადასხვა ენებზე ალაპარაკდნენ, როგორც სული ამეტყველებდა მათ.
მოციქულთა საქმეები თავი 2