მოციქულთა საქმეები 20:32

თარგმანი: ვინაჲთგან წინა-განაკრძალნა და შეაძრწუნნა შემოსლვისათჳს მგელთაჲსა, აწ ნუგეშინის-სცემს ლოცვით შევედრებითა ღმრთისაჲთა, და მოაჴსენებს სიტყუასა მას მადლისა მისისასა, რომელ არს ერთ-ღმრთეებად ქადაგებაჲ წმიდისა და ერთ-არსისა სამებისაჲ. ამისთჳს არა თჳსაგან იტყჳს მამისათჳს და ძისა და სულისა წმიდისა, ვითარმედ: "რომელნი შემძლებელ არიან", არამედ ერთად ძალად შემოჰკრებს გუამითა განყოფილთა მათ და ერთისა მისთჳს ბუნებისა მათისა ჴმობს: "რომელი შემძლებელ არს", არა "აღშენებად", არამედ ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, დაშენებად თქუენდა. რამეთუ არა ვითარცა უშენთა უჴმდა ახლად აღშენებაჲ, არამედ, ვითარცა პავლეს მიერ აღშენებულთა საფუძველსა ზედა ღმრთისა მიმართისა სარწმუნოებისასა, უჴმდა აღმატებაჲ ნაშენებთაჲ სარწმუნოებასა ზედა კეთილთა საქმეთასა.

...გაიძარცვოს; ამათ გამო არ მრცხვენია, ვიდრე იგი შეურყვნელად არის დაცული. ანდა დანადებად მორწმუნეებს უწოდებს, რომლებიც ღმერთმა მას მიანდო, ან იმას, რაც მან თვითონ ღმერთს მიანდო. რადგან ახლაც ამბობს: აჰა, „და აწ შეგვედრებ თქუენ ღმერთსა“ (საქმ 20:32); ესე იგი, ეს ჩემთვის უნაყოფო არ იქნება; და ტიმოთეც დანადების ნაყოფს მიჩვენებს. ხედავ, როგორ ვერც კი გრძნობს ბოროტებებს მოწაფეების სასოების გამო? ასეთი უნდა იყოს მოძღვარი: ასე უნდა ზრუნავდეს მოწაფეებზე და მათ ყველაფრად მიიჩნევდეს. ამბობს: „რამეთუ აწ ვცხონდით, უკეთუ თქუენ მტკიცედ სდგეთ უფლისა მიერ“ (1 თეს 3:8); და კვლავ: „რამეთუ რაჲ-მე არს სასოებაჲ ჩუენი ანუ სიხარული ანუ გჳრგჳნი სიქადულისაჲ?“ (1 თეს 2:19). „ანუ არა-მე თქუენა წინაშე უფლისა იესუ ქრისტესა მისსა მას მოსლვასა?“ (1 თეს 2:19).

ხედავ, როგო...