ფსალმუნები 147:9

„აქებდ, იერუსალჱმ, უფალსა, უგალობდ ღმერთსა შენსა, სიონ,“ (ფსალმ 147:12).

1. სიონის დაცვა მშვიდობა და საზრდო

თავის სიტყვას ქალაქისკენ კი არ მიმართავს, არამედ მის მკვიდრთაკენ; ასე იქცევა მთელ წიგნში და იმავეს აკეთებს აქაც. განუწყვეტლივ შეაგონებს და ურჩევს, რომ კეთილმოქმედებათა გამო მადლობა ღმერთს აღუვლინონ და ნდობა არც ნაგებობებზე დაამყარონ, არც ზღუდეთა სიმტკიცეზე, არამედ მის განგებას მიენდონ. როცა ეს აზრი წინასწარ მოამზადა, შემდეგ დასძენს და ამბობს: „რამეთუ განაძლიერნა მოქლონნი ბჭეთა შენთანი და აკურთხნა შვილნი შენნი შენ თანა,“ (ფსალმ 147:13). რას ნიშნავს: „განაძლიერნა მოქლონნი“ (ფსალმ 147:13)? უსაფრთხოდ დაგაყენა, ამბობს იგი, და დაუმარცხებლად გაქცია. „აკურთხნა შვილნი შენნი“ (<span...

...სვლანი და გამოსვლანი დაიცვა, მათი საქონელი და ფარები გაამრავლა, თავის გამორჩეულ ხალხად და სამეფო სამღვდელოებად უწოდა, რჯული მისცა და წინასწარმეტყველნი მოუვლინა. ამას სხვაგანაც ქადაგებს და ამბობს: „არა უყო ესრეთ ყოველსა ნათესავსა და სამართალნი მისნი არა გამოუცხადნა მათ“ (ფსალმ 147:9). სხვაც ამბობს: „რამეთუ რომელი არს ნათესავი დიდი, რომლისაჲმცა უფალი ღმერთი იყო მახლობელ მათა“ (მეორ 4:7)? „მცირედნი დიდთა თანა“ (ფსალმ 113:21). ამბობს, რომ არც ერთი მოდგმა არ ყოფილა კურთხევას მოკლებული, არამედ ეს ყველა მათგანზე ვრცელდებოდა. „შეგძინენ უფალმან თქუენ ზედა, თქუენ ზედა და შვილთა თქუენთა ზედა“ (ფსალმ 113:22). ხედავ კურთხევის სხვა სახესაც - მოდგმის გამრავლებას? ამიტომაც სხვა, ამის საწინააღმდეგოს სასჯელის სახით წარმოთქვამს და ამბობს: „რამეთუ, მეუფეო, შევმცირდით უფროს ყოველთა ნათესავთა და ვართ მდაბალნი ყოველსა შორის ქუეყანასა დღეს ცოდვათა ჩვენთათჳს“ (დან 3:37)....