...ლივე იქაური მტკიცეა, არავითარი ცვალება არ არის; აქაური კი ყველაფერი იცვლება და გარდაქმნას ექვემდებარება, ყველაფერი გარდაიქმნება. რა გსურს? დიდება? ამბობს: „არცა შთაჰყვეს დიდებაჲ მისი მის თანა“ (); ხშირად კი ცოცხალსაც არ რჩება. მაგრამ სათნოებისანი ასეთი არ არის, არამედ ყოველი რჩება. აქაური კაცი, რომელიც თანამდებობის გამო სახელოვანია, როცა სხვა დაიკავებს მის თანამდებობას, უმნიშვნელო ხდება და ერთ-ერთი მართულთაგანი; მდიდარი კი, თუ ყაჩაღები დაესხმიან თავს, ან ცილისმწამებლები და მზაკვრები, უცებ ღარიბი ხდება. მაგრამ ჩვენთან ასე არ არის: უმანკო კაცი, თუ საკუთარ თავს გაუფრთხილდება, ვერავინ შეძლებს, მისი უმანკოება წაართვას; ვინც საკუთარ თავს განაგებს და ფლობს, ვერავინ აქცევს რიგით კაცად და მართულად.
ხოლო რომ ეს ხელმწიფება იმაზე უფრო დიდია, განხილვით შეიტყვე. რა სარგებელია, მითხარი, მთელ ხალხებზე ბატონობდე და ვნებების მონა იყო?...