ფსალმუნები 49:16

„ღმერთი ღმერთთა უფალი იტყოდა და უწოდა ქუეყანასა აღმოსავალითგან მზისათ ვიდრე დასავალადმდე.“ (ფსალმ 49:1).

1. ღმრთის მეუფება და სიონის მშვენიერება

იგივე სხვაგანაც ამბობს: „ღმერთი დადგა შესაკრებელსა ღმერთთასა“ (ფსალმ 81:1). და კვლავ: „მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ“ (ფსალმ 81:6). პავლეც ამბობს: „რამეთუ დაღაცათუ არიან რაჲმე სახელ-დებულ ღმერთნი“ (1 კორ 8:5) და „ვითარცა არიან ღმერთნი მრავალ და უფალნი მრავალ“ (1 კორ 8:5). მოსეც ამბობს: „ღმერთთათჳს ძჳრი არა სთქუა“ (გამ 22:28). და სხვაგანაც: „ხოლო იხილნეს რაჲ ძეთა ღმრთისათა ასულნი კაცთანი“ (დაბ 6:2). <span...

...2:25). და არც ის უთქვამს, თითქოს მათ, ვისაც რჯული მიენდო, რაიმე ნაყოფი მიეღოთ მხოლოდ რჯულის მინდობისგან, რადგან ურწმუნოდ აღმოჩნდნენ; ამასვე დავითიც სხვაგვარად მიანიშნებდა და ამბობდა: „ხოლო ცოდვილსა მას ჰრქუა ღმერთმან: რაჲსათჳს-მე მიუთხრობ შენ სამართალთა ჩემთა“ (ფსალმ 49:16)? რადგან ისინი მუდამ რჯულის მოსმენით დიდად ამაყობდნენ, მაგრამ საქმისაგან ცარიელნი იყვნენ; ამიტომ პავლემაც ისინი ამ სიქადულიდან განდევნა და თქვა: „რომელი-ეგე ასწავებ მოყუასსა, თავსა თჳსსა არა ასწავებ;“ (რომ 2:21)?

„რომელი ჰქადაგებ არა-პარვასა, იპარავ;“ (რომ 2:21)⁸? დავითიც ასევე ამბობს: „იხილი თუ მპარავი, თანაურბიოდე მას და მეძავსა თანა დასდვა ნაწილი შენი“ (ფსალმ 49:18). „და დღე დიდი არა თავს-ვიდვა“ (ესაია 1:13)....