ფსალმუნები 72:2

...დავითიც ამბობს იმ ფსალმუნს, არა საკუთარი პირით ამბობს, არამედ კოჭლობით შეპყრობილთა განცდებს გადმოსცემდა, როცა ასე ამბობდა: „ვითარ კეთილ არს ისრაჱლისა ღმერთი გულითა წრფელთათჳს“ (ფსალმ 72:1)! „ხოლო ჩემი, კნინღადა, შემიძრწუნდეს ფერჴნი, მცირედღადა, შემიცთეს სლვანი ჩემნი“ (ფსალმ 72:2); იგი ამას ფეხებისა და ნაბიჯების შესახებ კი არ ამბობს, არამედ კოჭლი გულისსიტყვების შესახებ. შემდეგ მიზეზსაც ურთავს და ამბობს: „რამეთუ ვეშურე უშჯულოთა“ (ფსალმ 72:3), ესე იგი, ხედავდა, რომ ბარბაროსები წარმატებულნი იყვნენ, იუდეველთა საქმეები კი დამდაბლებული. და კოჭლობის რა სახეს გულისხმობს? „და ვთქუ: ცუდად სამე განვიმართლე გული ჩემი და დავიბანენ უბრალოდ ჴელნი ჩემნი“ (ფსალმ 72:13). და საიდან მივიდა იგი ასეთი სიტყვის თქმამდე, თვითონ ამბობს: „აჰა, ესერა, ესე ცოდვილნი წარმართებულ არიან და უპყრიეს სიმდიდრე მათი უკუნისამდე“ (ფსალმ 72:12)....

...გან მაშინდელთაგან მრავალი ბრკოლდებოდა, მათ შორის ისეთებიც, ვისაც თავის თავს ყურადღებიანად მიაჩნდა, რადგან ბოროტთა კეთილდღეობის გამო ჯერ კიდევ არასრულყოფილად იყვნენ განწყობილნი.

ამიტომაც ის სხვაგან ამბობდა: „მცირედღადა, შემიცთეს სლვანი ჩემნი. რამეთუ ვეშურე უშჯულოთა“ (ფსალმ 72:2–3). სხვამ კი კვლავ თქვა: „რად, რამეთუ გზაჲ უთნოთაჲ წარემართების?“ (იერ 12:1). იობიც ბევრ ასეთ რამეს იკვლევდა. მაგრამ მაშინ, რადგან უფრო არასრულად იყვნენ განწყობილნი, ამას ამბობდნენ ისინი, ვინც ამბობდნენ, და ამას იკვლევდნენ ისინი, ვინც იკვლევდნენ; ახლა კი არავითარი შენდობის ღირსი არ არის ის, ვინც ამით შფოთავს, რადგან ამდენი სიბრძნისმოყვარეობა ისწავლა, მომავალთა შესახებ ასეთი სწავლანი მიიღო, გეჰენისა და სასუფევლის შესახებ სწავლება უფრო ნათლად შეიტყო და ისიც იცის, რომ იქ თითოეული ღირსებისამებრ მიიღებს. „რომელი განიკითხავ გულსა და თირკმელთა, ღმერთო მართალო“ (ფსალმ 7:10)....