„აქა აკურთხევდით უფალსა ყოველნი მონანი უფლისანი, რომელნი სდგათ სახლსა უფლისასა, ეზოთა სახლისა ღმრთისა ჩუენისათა.“ ().
1. წმიდა ლოცვა და უფლის კურთხევა
აქ წინასწარმეტყველმა აღსავალთა ფსალმუნები დაასრულა და სიტყვა კეთილი დასასრულით — ქებითა და კურთხევით — შეკრა. უფლის მონებად კი სურს, რომ ისინი იყვნენ არა მხოლოდ მოძღვრებით, არამედ ცხოვრების წესის ზედმიწევნითობითაც; ამიტომაც დაურთო: „რომელნი სდგათ სახლსა უფლისასა, ეზოთა სახლისა ღმრთისა ჩუენისათა.“ (). რადგან უწმიდურსა და ბილწს წმიდა ეზოებში ფეხის შედგმაც კი არ ეძლევა. მაშასადამე, თუ ვინმე შესვლის ღირსია, უფლისადმი კურთხევის აღვლენის ღირსიც არის. რადგან ღვთის სახლი ზეცას ჰგავს; როგორც იქ მოწინააღმდეგე ძალთაგან არც ერთს არ ეძლევა შესვლა, ასევე არც ღვთის სახლშია მათთვის შესვლა დაშვებული.
გაიაზრე, ადამიანო, რა დიდ ღირსებას ეზიარე: შენ თვითონაც ტაძარი გახდი; მაშ, რა დიდი სულიერი სისუფთავის გამოჩენა გმართებს. როგორ შეძლებ ამ სულიერი სისუფთავის გამოჩენას? თუ ყოველ ბოროტ გულისზრახვას განდევნი, თუ შენი გონების სივრცეს ეშმაკის მოქმედებათათვის მიუვალად აქცევ, თუ წმიდა საკრძალველში მყოფივით დარჩები და საკუთარ გონებას განამშვენებ. რადგან თუ იუდეველთა ტაძარში ყველა ადგილი ყველასთვის მისადგომი არ იყო, არამედ მრავალი სხვადასხვა ზღვარი არსებობდა — ერთი პროზელიტებისთვის, მეორე დასაბამიდანვე იუდეველთათვის, მესამე მღვდელთათვის, მეოთხე კი მხოლოდ მღვდელმთავრისთვის, და არც მისთვის ყოველთვის, არამედ წელიწადში ერთხელ — გაიაზრე, რა დიდი სიწმინდე გჭირდება შენ, რომელმაც გაცილებით უფრო დიდი ნიშნები მიიღე, ვიდრე მაშინ წმიდათა წმიდამ მიიღო. რადგან შენ ქერუბიმები კი არ გაქვს, არამედ თვით ქერუბიმთა მეუფე გყავს დამკვიდრებული; არც სტამნა, მანანა, ქვის ფიცრები და აარონის კვერთხი გაქვს, არამედ უფლისეული სხეული და სისხლი, სული ასოს ნაცვლად, ადამიანურ მსჯელობაზე აღმატებული მადლი და გამოუთქმელი ნიჭი. და რამდენადაც უფრო დიდ ნიშნებსა და შემაძრწუნებელ საიდუმლოებებს ეღირსე, იმდენად უფრო დიდი სიწმინდის ვალდებულება გაკისრია და უფრო დიდ სასჯელსაც დაექვემდებარები, თუ ნაბრძანებს დაარღვევ.
„ღამესა აღიპყრენით ჴელნი თქუენნი წმიდად მიმართ“ (). სხვა თარგმანი ამბობს: „წმიდად“. სხვა კი: „განწმენდილად“. „და აკურთხევდით, უფალსა“ (). რატომ ამბობს: „ღამით“? ამით გვასწავლის, რომ მთელი ღამე ძილში არ დავხარჯოთ, და გვიჩვენებს, რომ მაშინ ლოცვები უფრო წმიდაა, როცა გონებაც უფრო მსუბუქია და მეტი მოცალეობაა. ხოლო თუ ღამით წმიდა ადგილებში მისვლა გვმართებს, გაიაზრე, რა შენდობას მიიღებს ის, ვინც იმ დროს სახლშიც კი არ აღასრულებს ლოცვებს. რადგან წინასწარმეტყველი საწოლიდან გაყენებს და ტაძრისკენ მიგიძღვის, გიბრძანებს, აქ გაათიო ღამე; შენ კი, სახლში მჯდომიც, ამას არ აკეთებ. კარგად თქვა: „წმიდად“, რითაც ცხადყოფს, რომ საჭიროა ვილოცოთ ბოროტი აზრების გარეშე, ძვირისხსენების გარეშე, ანგარების გარეშე და ყოველგვარი სხვა მსგავსი ცოდვის გარეშე, რომელიც გონებას რყვნის. „და აკურთხევდით, უფალსა“ ().
რადგან სწორედ ეს არის ზედმიწევნით აღსრულებული კურთხევა: როცა სიტყვებთან ერთად ცხოვრებაც თანხმიერად მეტყველებს და საქმეებით განადიდებ შენს შემოქმედ ღმერთს, როგორც ამბობს სახარება: „ეგრეთ ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა.“ (). „გაკურთხოს შენ უფალმან სიონით, რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანაჲ.“ (). ესე იგი, თუ ამას აკეთებ, ღვთისგან კურთხევასაც მიიღებ: თუ ღამეს სიფხიზლით ატარებ, თუ წმიდად ლოცულობ, თუ უფლის სახლში დგომის ღირსი ხარ, თუ საკუთარ თავს შესაფერის ტაძრად წარადგენ. ამრიგად, როგორც საჭირო იყო, შეგონების შემდეგ წინასწარმეტყველი სიტყვას ლოცვით ასრულებს. რადგან ეს საუკეთესო მასწავლებლის საქმეა: რჩევით გამოასწოროს მსმენელი და ლოცვებით განამტკიცოს.
რისი გამოხატვა სურს სიტყვით: „სიონით“? ეს სახელი იუდეველთათვის სანატრელი იყო და იქ აღესრულებოდა სიწმიდის მთელი მსახურება. სწორედ ამიტომ მათთვის ლოცულობს, რომ დაიბრუნონ წინანდელი ცხოვრების წესი, იმ სიწმიდეში იყვნენ და ამ კურთხევას ეზიარონ. შემდეგ მათ უფრო მაღალ მოძღვრებამდე აღამაღლებს და ასწავლის, რომ ღმერთი ყველგან არის, რომ მან ტაძრის აშენება მათი უძლურების გამო განაწესა და რომ მას ყოველი ადგილიდან უნდა მოვუხმოთ; ამიტომ წინასწარმეტყველმა დაურთო: „რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანაჲ“ (). მაგრამ ისინი მაშინ მას იქ მოუხმობდნენ, ჩვენ კი — ყოველ ადგილას, ყოველ მხარეში: სახლშიც, მოედანზეც, უდაბნოშიც, ხომალდზეც, სასტუმროშიც და სადაც არ უნდა ვიყოთ. რადგან ლოცვას ადგილი არაფრით აბრკოლებს, ოღონდ მლოცველის განწყობა ლოცვას შეეფერებოდეს. ამრიგად, როცა ამას შევასრულებთ, ყველგან მოვუხმოთ ღმერთს; და იგი წარმოგვიდგება, შეგვეწევა, ჩვენთვის ყოველ ძნელს ადვილსა და იოლს გახდის და მომავალ სიკეთეთა ღირსადაც შეგვქმნის; ნეტავ, ყველანი მივემთხვიოთ მათ, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომელსაცა შვენის დიდება და ძალი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.