„აქა აკურთხევდით უფალსა ყოველნი მონანი უფლისანი, რომელნი სდგათ სახლსა უფლისასა, ეზოთა სახლისა ღმრთისა ჩუენისათა.“ ().
1. წმიდა ლოცვა და უფლის კურთხევა
აქ დაასრულა აღსავალთა შესახებ ფსალმუნები, როცა სიტყვა კეთილ დასასრულში, ქებასა და კურთხევაში შეკრა. უფლის მონებად კი სურს, იყვნენ არა მხოლოდ მოძღვრების მიხედვით, არამედ ცხოვრების წესის სიზუსტითაც; ამიტომაც დაურთო: „რომელნი სდგათ სახლსა უფლისასა, ეზოთა სახლისა ღმრთისა ჩუენისათა.“ (). რადგან უსუფთაოსა და ბილწს წმიდა შემოზღუდულთა შიგნით შესვლაც კი არ ეძლევა. ამიტომ, თუ ვინმე შესვლის ღირსია, კურთხევის ღირსიც არის. რადგან ღვთის სახლი ზეცას ჰგავს; და როგორც იქ მოწინააღმდეგე ძალთაგან არც ერთს არ ეძლევა შესვლა, ასევე არც ღვთის სახლში.
გაიაზრე, ადამიანო, რა დიდ ღირსებას ეზიარე: შენ თვითონაც ტაძარი გახდი; მაშ, რამდენი სისუფთავის გამოჩენა გმართებს. და როგორ შეძლებ ამ სისუფთავის გამოჩენას? თუ ყოველ ბოროტ გულისზრახვას განდევნი, თუ გონების ადგილს ეშმაკის მოქმედებათათვის გაუვალს გახდი, თუ ისე რჩები, როგორც უწმიდეს საკრძალველში მყოფი, და შენს საკუთარ გონებას მუდამ განამშვენებ. რადგან თუ იუდეველთა ტაძარში ყოველი ადგილი ყველასთვის მისავალი არ იყო, არამედ მრავალი და განსხვავებული საზღვარი არსებობდა: ერთი პროზელიტებისთვის, მეორე თავიდანვე იუდეველთათვის, მესამე მღვდლებისთვის, მეოთხე კი მხოლოდ მღვდელმთავრისთვის, და მისთვისაც არა ყოველთვის, არამედ წელიწადში ერთხელ; გაიაზრე, რამდენი სიწმინდე გჭირდება შენ, რომელმაც გაცილებით უფრო დიდი ნიშნები მიიღე, ვიდრე მაშინ წმიდათა წმიდამ მიიღო. რადგან შენ ქერუბიმები კი არ გაქვს, არამედ თვით ქერუბიმთა მეუფე გყავს დამკვიდრებული; არც სტამნა, მანანა, ქვის ფიცრები და აარონის კვერთხი გაქვს, არამედ უფლისეული სხეული და სისხლი, სული წერილის ნაცვლად, მადლი, რომელიც ადამიანურ გულისზრახვას აღემატება, და გამოუთქმელი ნიჭი. და რამდენადაც უფრო დიდ ნიშნებსა და საშინელ საიდუმლოებებს ეღირსე, იმდენად უფრო დიდი სიწმინდისთვის ხარ პასუხისმგებელი და უფრო დიდი სასჯელისთვისაც, თუ ნაბრძანებს გადახვალ.
„ღამესა აღიპყრენით ჴელნი თქუენნი წმიდად მიმართ“ (). სხვა თარგმანი ამბობს: „წმიდად“. სხვა კი: „განწმენდილად“. „და აკურთხევდით, უფალსა“ (). რატომ ამბობს: „ღამით“? რათა გვასწავლოს, მთელი ღამე ძილში არ დავხარჯოთ, და გვიჩვენოს, რომ მაშინ ლოცვები უფრო სუფთაა, როცა გონებაც უფრო მსუბუქია და მოცალეობაც უფრო მეტია. და თუ ღამით სიწმიდეებთან მისვლა გვმართებს, გაიაზრე, რა შენდობას მიიღებს ის, ვინც იმ დროს სახლშიც კი არ აღასრულებს ლოცვებს. რადგან წინასწარმეტყველი საწოლიდან გაყენებს და ტაძრისკენ მიგიძღვის, გიბრძანებს, აქ გაათიო ღამე; შენ კი ამას სახლშიც მჯდომარე არ აკეთებ. კარგად თქვა: „წმიდად“, რითაც აჩვენებს, რომ ლოცვა უნდა იყოს ბოროტი აზრების გარეშე, ბოღმის შენახვის გარეშე, ანგარების გარეშე და სხვა ამგვარი ცოდვის გარეშე, რომელიც გონებას აზიანებს. „და აკურთხევდით, უფალსა“ ().
რადგან სწორედ ეს არის ზედმიწევნითი კურთხევა: როცა სიტყვებთან ერთად ცხოვრებაც თანხმიერად ხმობს და საქმეებით ადიდებ შენს შემოქმედ ღმერთს, როგორც ამბობს სახარება: „ეგრეთ ბრწყინევდინ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა, რაჲთა იხილონ საქმენი თქუენნი კეთილნი და ადიდებდენ მამასა თქუენსა ზეცათასა.“ (). „გაკურთხოს შენ უფალმან სიონით, რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანაჲ.“ (). ესე იგი, თუ ამას აკეთებ, ღვთისგან კურთხევასაც მიიღებ: თუ ღამეს ლოცვაში ათევ, თუ წმიდად ლოცულობ, თუ ღირსი ხარ უფლის სახლში დგომისა, თუ საკუთარ თავს შესაფერის ტაძრად წარმოაჩენ. ამრიგად, როგორც საჭირო იყო, შეგონების შემდეგ სიტყვას ლოცვით ასრულებს. რადგან ეს საუკეთესო მასწავლებლის საქმეა: რჩევით გამოასწოროს მსმენელი და ლოცვებით გააძლიეროს.
რისი გამოხატვა სურს სიტყვით: „სიონით“? ეს სახელი მათთვის სასურველი იყო და იქ სრულდებოდა მთელი სიწმიდის საფუძველი. სწორედ ამიტომ უსურვებს მათ, დაიბრუნონ წინანდელი ცხოვრების წესი, იმ სიწმიდეში აღმოჩნდნენ და ამ კურთხევით ისარგებლონ. შემდეგ, როცა მათ უფრო მაღალ მოძღვრებამდე აჰყავს და ასწავლის, რომ ღმერთი ყველგან არის, რომ ტაძრის აშენება მათი უძლურების გამო იქნა დაწესებული და რომ საჭიროა, მას ყოველი ადგილიდან მოვუხმოთ, დაურთო: „რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანაჲ“ (). მაგრამ ისინი მაშინ მას იქ მოუხმობდნენ, ჩვენ კი ყოველ ადგილას, ყოველ მხარეში: სახლშიც, მოედანზეც, უდაბნოშიც, ხომალდზეც, სასტუმროშიც და სადაც უნდა ვიყოთ. რადგან ლოცვის საქმეებს ადგილი არაფერში აბრკოლებს, თუ მხოლოდ ჩვენი წესი ლოცვას შეეფერება. ამრიგად, როცა ამას შევასრულებთ, ყველგან მოვუხმოთ ღმერთს; და იგი წარმოგვიდგება, შეგვეწევა, ჩვენთვის ყოველ ძნელს ადვილსა და იოლს გახდის და მომავალ სიკეთეთა ღირსადაც შეგვქმნის; ნეტავ, ყველანი მივემთხვიოთ მათ.
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.