თარგმანი: რამეთუ ჩუენ, რომელნი-ესე არა ცნობამიღებულნი ვართ ეშმაკთა მიერო, არამედ არს ჩუენდა სასოებაჲ ცხორებისაჲ, ამათ ესევითართა საქმეთა მიერ გულისჴმა-ვყოფთ უმეტესად ძალსა ღმრთისასა და სიბრძნესა. ძალსა — ამით, რამეთუ სიკუდილითა სიკუდილი დაჰჴსნა; ხოლო სიბრძნესა — ამით, რამეთუ ამით ესევითარითა სახითა წარწყმედულნი აცხოვნნა.
ვინაჲთგან შემოიღო შორის სიტყუაჲ წერილისაჲ, ვითარმედ "წარვწყმიდოო სიბრძნე ბრძენთაჲ", ამისთჳს თჳსსაცა შესძინებს, ვითარმედ: "სადა არს ბრძენი" — ესე წარმართთა მათ ფილაფოსთათჳს თქუა; და "სადა არს მწიგნობარი" — ესე ჰურიათათჳს თქუა; "სადა არს გამომეძიებელი" — ესე იგი არს, რომელნი გულისსიტყუათა მიერ კაცობრივთა გამოეძიებენ მიუწდომელთა მათ საქმეთა. იტყჳს უკუე მოციქული, ვითარმედ — სადა არიან იგი ყოველნი? გამოაჩინონ-ღა საქმე მათი! ვინ სადა იჴსნეს მათ თჳსითა სიბრძნითა და მწიგნობრობითა და გამომეძიებლობითა საცთურისაგან? ვისნი აჴოცნეს ცოდვანი? ვინ განკურნეს უძლურებისაგან? სადა არს ცუდი იგი სიქადული მათი? — წარწყმდა და უჩინო იქმნა.