მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

1 Corinthians 7:13

12. But to the rest speak I, not the Lord: If any brother hath a wife that believeth not, and she be pleased to dwell with him, let him not put her away.13. And the woman which hath an husband that believeth not, and if he be pleased to dwell with her, let her not leave him.14. For the unbelieving husband is sanctified by the wife, and the unbelieving wife is sanctified by the husband: else were your children unclean; but now are they holy.
1 Corinthians თავი 7
13. And the woman which hath an husband that believeth not, and if he be pleased to dwell with her, let her not leave him.
თავი დ̂. ქორწინებისათჳს და ქურივობისა და უქორწინებლობისა, რომელსა შინა იტყჳს, რაჲთა არა განვშორებოდინ ცოლ-ქმარნი, დაღაცათუ ურწმუნონი იყვნენ, და სიწმიდისათჳს და მეორედ ქორწინებისა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: და დედაკაცსა თუ ესუას ქმარი ურწმუნოჲ და მას ჯერ-უჩნდეს ყოფაჲ მის თანა, ნუ დაუტევებნ ქმარსა მას, რამეთუ განწმდების ქმარი იგი ურწმუნოჲ ცოლისა მისგან მორწმუნისა, და განწმიდნების ცოლი იგი ურწმუნოჲ ქმრისა მისგან მორწმუნისა (7,13-14).:

თარგმანი: იგივე შჯული ამცნო ცოლსა, რაჲ-იგი ქმარსა, და მერმე ზოგად განუქარვებს იჭუსა მორწმუნესა მას კერძოსა, რაჲთა არა განჴადოს ურწმუნოჲ იგი შიშითა შეგინებისაჲთა. ამისთჳს გამოაჩინებს სიმდიდრესა სარწმუნოებისასა, რაჟამს არა თავით თჳსით წმიდად, არამედ მორწმუნისა მიერ განწმედილად უწოდს ურწმუნოსა მასცა, რომლითა ზოგად ნუგეშინის-სცემს მორწმუნესა, და თანად უჩუენებს ურწმუნოსა მას სიმდიდრესა ქრისტიანეთა სარწმუნოებისასა, ვითარ არა ხოლო თჳთ წმიდა, არამედ სხუათაცა განმწმედელ არიან მორწმუნენი, რაჲთა ესრეთ სურვილად სარწმუნოებისა მოიყვანოს იგი.

თავი დ̂ * ა
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: და ჯერ-უჩნდეს მას ყოფაჲ მის თანა, ნუ დაუტევობნ მას. და დედაკაცსა თუ ესუას ქმარი ურწმუნოჲ, და მას ჯერ-უჩნდეს ყოფაჲ მის თანა, ნუ დაუტევობნ ქმარსა მას (7,12-13).:

თარგმანი: რაჲსათჳს, რომელ, უკუეთუ სიძვაჲ გამოჩნდეს მეუღლისაჲ, ბრძანებულ არს დატევებაჲ, ხოლო ურწმუნოჲსაჲ — არა? არა უძჳრეს არსა ურწმუნოებაჲ? ჰე, უძჳრეს არს, გარნა მეძვისა ბოროტი უკეთურებისაგან გონებისა არს და მეტისა სიბოროტისა, ხოლო ურწმუნოჲ მრავალგზის უმეცრებით დაადგრის საქმესა მას ზედა მცირედჟამ, და სასოებაჲ არნ მოქცევისაჲ, ვითარცა ქუემო იტყჳს, ვითარმედ: "რაჲ იცი, დედაკაცო, აცხოვნო თუ ქმარი შენი"; რამეთუ არარაჲ არს დამაყენებელ, ოდეს მასცა არა ენებოს განშორებაჲ, სასოებითა მოქცევისაჲთა მის თანა.

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის