2 Corinthians 12:6

თარგმანი: არა თუ ზემოჲთგანთა სიტყუათა წინა-აღუდგების აწ, ვითარმცა არა უგუნურება უწოდდა სიქადულსა, არამედ ამით ჯერითა ოდენ არა უგუნურება ჰყოფს, რამეთუ ჭეშმარიტებით იტყჳს და არა ტყუვილით.

...? იმიტომ, რომ იგი თავისი ცხოვრებისა და მოქალაქობის წარმატებებს ჰყვებოდა, რომელთა გამოტანა საჭირო არ იყო, თუ აუცილებლობა არ არსებობდა.

სხვაგან კი ამბობს: „ხოლო უკუეთუ მინდეს სიქადულის, არა ვიყო უგუნურ, რამეთუ ჭეშმარიტი ვთქუა“ (2 კორ 12:6). ამგვარად, ვინც ჭეშმარიტს ამბობს, როცა ამას დრო მოითხოვს, უგუნური არ არის. ამიტომ არც წინასწარმეტყველია უგუნური, როცა იქადის, რადგან ისიც ჭეშმარიტს ამბობდა. მაგრამ რა არის მიზეზი, რომლის გამოც მან სიტყვა აქამდე მოიყვანა? იმისთვის, რომ მსმენელები ესწავლებინა: ბოროტებათაგან განთავისუფლების შემდეგ უგუნურებაში აღარ დაბრუნებულიყვნენ, ბორკილისგან გათავისუფლებულნი კვლავ არ გამხტარიყვნენ და სხვა ტყვეობის აუცილებლობაში არ ჩავარდნილიყვნენ. სწორედ ამიტომ, საკუთარი ამბების თხრობისას მსმენელს ასწორებს: არ ამბობს, ავმაღლდი კი, მაგრამ ვნება შევაკავე, არამედ რას ამბობს? „არა ამაღლდა გული ჩემი“ (...

...რადგან, თუ სასწაულების გამო ისინი ღმერთებად მიიჩნიეს, მით უფრო ასე მიიჩნევდნენ, მუდამ ყოველივეს მცოდნეები რომ ყოფილიყვნენ. ამას კვლავ თვითონაც ამბობს: „ნუ ვინმე ჩემდა შეჰრაცხოს, რომლისათჳს-ესე მხედავს მე გინა თუ ესმის რაჲმე ჩემგან" (2 კორ 12:6). და კვლავ, მოისმინე პეტრეს სიტყვებიც, როცა მან კოჭლი განკურნა: „ანუ ჩუენ რაჲსა გუხედავთ ვითარცა თჳსითა ძალითა გინა ღმრთის მსახურებითამცა გუექმნა სლვაჲ მაგისი?" (საქმ 3:12). ხოლო თუ მაშინაც კი, როცა ისინი ამას ამბობდნენ და ასე იქცეოდნენ, მცირე და უმნიშვნელო საქმეებიდანაც ასეთი ბოროტი ეჭვები იბადებოდა, მით უფრო დაიბადებოდა დიდი საქმეებიდან. ესეც სხვა მიზეზით იყო დაშვებული: რათა ვინმეს არ ჰქონოდა სათქმელი, თითქოს ისინი ადამიანები არ ყოფილიყვნენ, როცა აღასრულეს ის, რაც აღასრულეს, და ამგვარად ყველა უდები არ გამხდარიყო. ამიტომ ღმერთი აჩვენებს, რომ თვით ისინიც უძლურებაში იყვნენ, რათა უმადურობის გამოჩენის მსურველთათვის ყოველგვარი უსირცხვილობის საბაბი მოეკვეთა....