თარგმანი: ვინაჲთგან დიდებულებაჲ მადლისაჲ მის საანჯმნო ყო, რაჲთა არავინ თქუას, ვითარმედ: თავსა თჳსსა ღირსებით შემწყნარებელ ჰყოფს მისსა, ამისთჳს ამასცა ღმრთისა აღიყვანებს, ვითარმედ მისი საქმე არს გარდარეული ესე ძლიერებაჲ, რომელმან შემძლებელ ყვნა კეცის ჭურნი ესე — მიწისა ჴორცნი ჩუენნი — დამტევნელ-ყოფად დიდებულებისა მადლთაჲსა, ვინაჲცა მისსა ყოვლად ძლიერებასა თანა ესოდენსა ვწამებთ უძლურებასა ჩუენსა, რაოდენ შეუტყუებელ არს ჭურჭელი კეცისაჲ მიმოსაღებელად ოქროჲსა.
2 Corinthians 4:7
6. For God, who commanded the light to shine out of darkness, hath shined in our hearts, to give the light of the knowledge of the glory of God in the face of Jesus Christ.7. But we have this treasure in earthen vessels, that the excellency of the power may be of God, and not of us.8. We are troubled on every side, yet not distressed; we are perplexed, but not in despair;
2 Corinthians თავი 4