Acts 4:35

თარგმანი: სასწაულთა მიერ და კურნებათა ცხად ჰყოფდეს მოციქულნი წამებასა ქრისტეს აღდგომისასა, ხოლო მოწაფენი მოციქულთანი ამის მიერ მადლთა დიდთა ღირს იქმნებოდეს, რამეთუ არავინ იყო მათ შორის ნაკლულევან, არამედ მდიდართა აღავსეს ნაკლულევანებაჲ გლახაკთაჲ, და ურთიერთას სიყუარულითა ყოველთა შორის საცნაურ ყვეს მოწფობაჲ ქრისტესი, რამეთუ არცაღა ჴელთა მიცემად იკადრებდეს, არამედ ფერჴთა თანა მოციქულთასა დასდებდეს საფასესა თჳსთა სახლთა და აგარაკთასა, რაჲთა ვითარცა სულნი, ეგრეთვე ჴორცნი და სიმდიდრენი თჳსნი მათდა განსაგებელ ყვნენ და არა თჳთ განუყოფდეს, რაჲთა არა მათ ზუაობაჲ და უღონოთა განსაყოფელისათა სირცხჳლი შეემატოს, არამედ ვითარცა ზოგადსა საუნჯესა შინა შეჰკრებდეს, და მიერ ყოველნი სწორად მიიღებდეს, რაჲთა არღარა ჩნდეს მდიდარი და გლახაკი, არამედ ყოველნი სწორ, და რაჲთა ერთბამად სხუათა ჴელისაგან გამოიზარდებოდინ, ვითარცა ძმანი ქრისტეს მიერ.

...განა მათემ მეზვერის დახლი არ დატოვა? განა მთელი ქვეყნიერება მათთვის უფრო მეტად არ იყო გახსნილი, ვიდრე მეფეებისთვის? განა ყველანი ფულს მათ ფერხთით არ დებდნენ, როგორც წერია: „და დასდებდეს ფერჴთა თანა მოციქულთასა“ (საქმ 4:35)? განა მათ არ ხდიდნენ განმგებლებად და მბრძანებლებად? განა სულებსაც მათ არ ანდობდნენ? განა მთლიანად მათ რჩევაზე არ იყვნენ დამოკიდებულნი? განა საკუთარ თავს მათ მონებადაც არ ჩაწერდნენ? და ახლაც განა ბევრ ასეთ რამეს არ ვხედავთ, რომ ხდება? რადგან მრავალნი, რომლებიც ხშირად მცირე და მდაბალი მდგომარეობიდან იყვნენ, მხოლოდ თოხს ხმარობდნენ და აუცილებელი საზრდოც კი საკმარისად არ ჰქონდათ, მაგრამ მონაზვნებად იწოდებოდნენ, ყველაზე მეტად გამოჩნდნენ და მეფეებისგანაც პატივი მიიღეს.

მაგრამ ეს მცირე რამ არის? მაგრამ გაიაზრე, რომ ეს მხოლოდ დამატებაა;...

...როს, და არ ვამბობ მთავარ მოციქულებზე, არამედ თვით მორწმუნეებზე, ნათქვამია: „ხოლო სიმრავლისა მის მორწმუნეთაჲსა იყო გული და გონებაჲ ერთ, და არცა ერთმან ვინ თქჳს მონაგები მისი თჳსად, არამედ იყო ყოველივე მათდა ზოგად." (საქმ 4:32); და „მიეცემოდა კაცად-კაცადსა, რაჲცა ვის უჴმდა." (საქმ 4:35).

მაშინ არ არსებობდა „ჩემი" და „შენი". ეს არის მეგობრობა: კაცმა თავისი თავისად კი არ მიიჩნიოს, არამედ მოყვასისად, ხოლო თავისი - სხვისად; რათა ისე გაუფრთხილდეს მის სულს, როგორც საკუთარს, და მანაც ასეთივე განწყობა გამოაჩინოს. და სად შეიძლება, ამბობს, ასეთი რამ მოიძებნოს? დიახ, შეუძლებელია, რადგან არ გვინდა; თორემ ნამდვილად რომ გვინდოდეს, ფრიად შესაძლებელი იქნებოდა. რადგან შეუძლებელი რომ ყოფილიყო, არც ქრისტე გვიბრძანებდა და არც სიყვარულის შესახებ იტყოდა ამდენს. დიდია მეგობრობა, და რამდენად დიდია, ამას ვერავინ ისწავლის და ვერც რომელიმე სიტყვა წარმოაჩენს, გარდა თვით გამოცდილებისა....